جمعه - 2017 مارس 24 - 26 جمادي الثاني 1438 - 4 فروردين 1396
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 192988
تاریخ انتشار : 18 مهر 1395 12:24
تعداد مشاهدات : 38

نگاهی به کنوانسیون رفع انواع تبعیض علیه زنان با تأکید بر ماده پانزده آن

در سال 1979 ميلادي (1358ش) مهمترين سند بين المللي مربوط به مسائل زنان با نام كنوانسيون رفع تمام اشكال تبعيض عليه زنان (CEDAW) در سازمان ملل متحد به تصويب رسيد. از آن زمان تا كنون به اصرار و پافشاري سازمان ملل، كشورهاي بسياري به اين كنوانسيون ملحق شده اند. عليرغم تأكيد دبير كل سازمان ملل بر الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران در اين كنوانسيون، بدليل موارد مغايرت متعدد آن با موازين شرعي و قوانين داخلي، تا كنون الحاق به آن عملي نشده و اين مسئله در حال بررسي است. اكنون كه فضاي عمومي جامعه، درباره سرنوشت كنوانسيون، تا حدودي آرام شده است، باز شناسي آن ضروري مي نمايد. با وجود آن كه بيش از نيم قرن از پذيرش و تصويب اعلاميه حقوق بشر مي گذرد و همه كشورهاي عضو سازمان ملل، آن را پذيرفته اند همه ساله تحقيقات متعددي در دفاع يا نقد اعلاميه حقوق بشر صورت مي گيرد. اين نوشته، داراي دو بخش است كه در بخش نخست، كليات كنوانسيون تاريخچه تنظيم كنوانسيون، مفاد كنوانسيون، كشورهاي عضو و غير عضو كنوانسيون سير طرح الحاق ايران به كنوانسيون، دلايل موافقان و مخالفان و بالاخره پيامدهاي اجرايي كنوانسيون بررسي مي شود و در بخش دوم به نقد مادة 15 كنوانسيون پرداخته مي شود. اين نوشتار به طرح پرسشهايي در خصوص اين كنوانسيون و وضعيت نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران در قبال آن پرداخته. آيا پذيرش كنوانسيون براي جمهوري اسلامي آثار مثبتي به همراه دارد؟ آيا حقوق زنان در جمهوري اسلامي ايران با پذيرش اين كنوانسيون استيفا خواهد شد؟
در سال 1979 ميلادي (1358ش) مهمترين سند بين المللي مربوط به مسائل زنان با نام كنوانسيون رفع تمام اشكال تبعيض عليه زنان (CEDAW) در سازمان ملل متحد به تصويب رسيد. از آن زمان تا كنون به اصرار و پافشاري سازمان ملل، كشورهاي بسياري به اين كنوانسيون ملحق شده اند. 
عليرغم تأكيد دبير كل سازمان ملل بر الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران در اين كنوانسيون، بدليل موارد مغايرت متعدد آن با موازين شرعي و قوانين داخلي، تا كنون الحاق به آن عملي نشده و اين مسئله در حال بررسي است. 
اكنون كه فضاي عمومي جامعه، درباره سرنوشت كنوانسيون، تا حدودي آرام شده است، باز شناسي آن ضروري مي نمايد. با وجود آن كه بيش از نيم قرن از پذيرش و تصويب اعلاميه حقوق بشر مي گذرد و همه كشورهاي عضو سازمان ملل، آن را پذيرفته اند همه ساله تحقيقات متعددي در دفاع يا نقد اعلاميه حقوق بشر صورت مي گيرد. 
اين نوشته، داراي دو بخش است كه در بخش نخست، كليات كنوانسيون تاريخچه تنظيم كنوانسيون، مفاد كنوانسيون، كشورهاي عضو و غير عضو كنوانسيون سير طرح الحاق ايران به كنوانسيون، دلايل موافقان و مخالفان و بالاخره پيامدهاي اجرايي كنوانسيون بررسي مي شود و در بخش دوم به نقد مادة 15 كنوانسيون پرداخته مي شود. 
اين نوشتار به طرح پرسشهايي در خصوص اين كنوانسيون و وضعيت نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران در قبال آن پرداخته. آيا پذيرش كنوانسيون براي جمهوري اسلامي آثار مثبتي به همراه دارد؟ آيا حقوق زنان در جمهوري اسلامي ايران با پذيرش اين كنوانسيون استيفا خواهد شد؟ 


نظر شما



نمایش غیر عمومی