جمعه - 2017 مارس 24 - 26 جمادي الثاني 1438 - 4 فروردين 1396
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 192908
تاریخ انتشار : 18 مهر 1395 10:15
تعداد مشاهدات : 67

شکل گیری تمدن اسلامی در اندلس و عوامل سقوط آن

اندلس سرزمینی است در گوشه جنوب غربی اروپا که در زمان خلافت ولیدبن عبدالملک ششمین خلیفه اموی به تصرف مسلمانان درآمد. فتح اندلس به دست مسلمانان در پی درخواست اقوام لاتین ستم کشیده ای بود که سالهای سیاه و تاریکی را تحت فرمانروایی طوائف ویزیگوت مسیحی مسلک می گذراندند و از زیر فشار و شکنجه و مالیات و تعصبات دینی کلیسا به دامان پرمهر و محبت اسلام در کشور همسایه خود یعنی آفریقا پناه برده بودند. بعد از فتح وضع این کشور به کلی دگرگون شد. اما تاریخ اندلس همان طور که در مراحل نخستین خود صفحات درخشنده ای از پیروزی های سیاسی و نظامی و نمونه تابناکی از تمدن و معرفت به ما عرضه می کند در مراحل آخرين خود در سايه حكمراني خلافي اموي حکایتگر حوادث غم انگیزی است. شهرهای بزرگ اندلس بعد از سقوط خلافت اموی در اواخر قرن چهارم هجری یک یک دستخوش سقوط گردید و دولتهای کوچک طوائف جدا یکدیگر بر ویرانه های آن دولت شامخ و عظیم به وجود آمدند اما در اثر اختلافات داخلی جای خود را به مرابطون داد و اینان نیز پس ازنیم قرن به دلیل غرق شدن در فرهنگ تجملاتی و مادی و فساد اخلاقی جای خود را به موحدون سپردند در روزگار این خاندان بربری، اندلس آماج حملات پی در پی مسیحیان، این دشمنان دیرین که پیوسته در کمین اسپانیای مسلمان بودند قرار گرفت آنها شکست خود را در جنگهای صلیبی در اندلس جبران کردند. و قلمرو مسلمانان یکی پس از درگیری به دست مسیحیان افتاد تا زمانی رسید که جز غرناطه جایی باقی نماند. خاندان نصر توانستند تا سال 898 هـ.ق این شهر را از کشاکش طوفانهای سهمگین نجات دهند اما سرانجام در سال 898 هـ.ق/1492 م در نتيجه ترويج فساد و گناه و ايجاد تفرقه در بين مردم و تخريب چهره ي واقعي انسان توسط عوامل مسيحي و مزدوران داخلي توان مقابله ي اندلس اسلامي به پايان رسيد و با سقوط غرناطه اندلس به کلی از دست مسلمانان خارج شد.
اندلس سرزمینی است در گوشه جنوب غربی اروپا که در زمان خلافت ولیدبن عبدالملک ششمین خلیفه اموی به تصرف مسلمانان درآمد. فتح اندلس به دست مسلمانان در پی درخواست اقوام لاتین ستم کشیده ای بود که سالهای سیاه و تاریکی را تحت فرمانروایی طوائف ویزیگوت مسیحی مسلک می گذراندند و از زیر فشار و شکنجه و مالیات و تعصبات دینی کلیسا به دامان پرمهر و محبت اسلام در کشور همسایه خود یعنی آفریقا پناه برده بودند.
بعد از فتح وضع این کشور به کلی دگرگون شد. 
اما تاریخ اندلس همان طور که در مراحل نخستین خود صفحات درخشنده ای از پیروزی های سیاسی و نظامی و نمونه تابناکی از تمدن و معرفت به ما عرضه می کند در مراحل آخرين خود  در سايه حكمراني خلافي اموي حکایتگر حوادث غم انگیزی است. شهرهای بزرگ اندلس بعد از سقوط خلافت اموی در اواخر قرن چهارم هجری یک یک دستخوش سقوط گردید و دولتهای کوچک طوائف جدا یکدیگر بر ویرانه های آن دولت شامخ و عظیم به وجود آمدند اما در اثر اختلافات داخلی جای خود را به مرابطون داد و اینان نیز پس ازنیم قرن به دلیل غرق شدن در فرهنگ تجملاتی و مادی و فساد اخلاقی جای خود را به موحدون سپردند در روزگار این خاندان بربری، اندلس آماج حملات پی در پی مسیحیان، این دشمنان دیرین که پیوسته در کمین اسپانیای مسلمان بودند قرار گرفت آنها شکست خود را در جنگهای صلیبی در اندلس جبران کردند. و قلمرو مسلمانان یکی پس از درگیری به دست مسیحیان افتاد تا زمانی رسید که جز غرناطه جایی باقی نماند. خاندان نصر توانستند تا سال 898 هـ.ق این شهر را از کشاکش طوفانهای سهمگین نجات دهند اما سرانجام در سال 898 هـ.ق/1492 م در نتيجه ترويج فساد و گناه و ايجاد تفرقه در بين مردم و تخريب چهره ي واقعي انسان توسط عوامل مسيحي و مزدوران داخلي توان مقابله ي اندلس اسلامي به پايان رسيد و با سقوط غرناطه اندلس به کلی از دست مسلمانان خارج شد.


نظر شما



نمایش غیر عمومی