يکشنبه - 2017 اکتبر 22 - 2 صفر 1439 - 30 مهر 1396
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 192866
تاریخ انتشار : 2 اردیبهشت 1389 13:24
تعداد مشاهدات : 93

تحقیق پایانی مدرسه علمیه کوثریه

گستره مسئولیت و تعامل والدین در تربیت دینی فرزندان

از مهم­ترین مسائل زندگی انسان مسئله تربیت است که پایه و اساس شخصیت حقیقی و حقوقی آدمی می باشد شکل گیری هویت انسانی در پرتو تربیت سالم و صحیح و هماهنگ، و فطرت اوست که بر مبنی خداشناسی استوار است. بنابراین بررسی و شناخت راههای صحیح تربیت دینی و اعمال آنها در رفتار با فرزندان و در نهایت عملیاتی شدن مفهوم تعامل والدین و کودک در تربیت دینی از جمله اهداف این رساله است.

بانک جامع تحقیقات پایانی (پایان نامه سطح دو (کارشناسی)) طلاب حوزه علمیه خواهران استان تهران

مدرسه علمیه کوثریه

عنوان اثر

سال دفاع

نام و نام خانوادگی طلبه

نام و نام خانوادگی استاد راهنما

نام و نام خانوادگی استاد داور

واژگان کلیدی

گستره مسئولیت و تعامل والدین در تربیت دینی فرزندان

 

 

 1389

 

 ناطقه حسین پور

 

خانم بابا خانیان

 

 خانم طوبی شاکری

 

تعامل، والدین، تربیت دینی، کودک

 

چکــیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــده

از مهم­ترین مسائل زندگی انسان مسئله تربیت است که پایه و اساس شخصیت حقیقی و حقوقی آدمی می باشد شکل گیری هویت انسانی در پرتو تربیت سالم و صحیح و هماهنگ، و فطرت اوست که بر مبنی خداشناسی استوار است. بنابراین بررسی و شناخت راههای صحیح تربیت دینی و اعمال آنها در رفتار با فرزندان و در نهایت عملیاتی شدن مفهوم تعامل والدین و کودک در تربیت دینی از جمله اهداف این رساله است.

در این رساله ابتدا به بیان تعریف و ضرورت و اهداف تربیت دینی پرداخته شده. بررسی عوامل ارثی و محیطی در همه ابعاد، ویژگی­های اثرگذار والدین و شیوه ها و راهکارهای تربیتی از جمله مسایل مهم مطرح شده در این فصل است.

در ادامه به بررسی خصوصیات روحی، جسمی و عقلی کودک و بیان نظرات روانشناسی و اسلامی در این زمینه پرداخته شده و این مسئله مطرح شده که نوع تعامل و ارتباط بین والدین و کودک در اثرگذاری تربیت دینی بسیار موثر است و در این زمینه به طرح مبانی روانشناختی و وظایف و حقوق متقابل پرداختیم.

در نهایت به این جمع بندی رسیدیم که نوع مسئولیت والدین در قبال تربیت دینی فرزندان نوعی استحباب، همراه با تاکید و الزام است و موارد اجرای این مسئولیت در همه امور اعتقادی و رفتاری و تا سن ازدواج می باشد.

و نتیجه اینکه دین مقدس اسلام با توجه به شرایط مختلف سنی و مراحل رشد کودک دستورات دقیق تربیتی ارایه نموده که عمل به آنها ضامن سلامت فرد و جامعه است و تربیت دینی به دلیل اتصال به منبع وحی و سنت و سیره اهل بیت "ع" از جامعیت و ظرافت بسیار برخوردار است که گره گشا و بر طرف کننده بسیاری از موانع تربیتی است.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :