يکشنبه - 2020 سپتامبر 20 - 3 صفر 1442 - 30 شهريور 1399
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 269390
تاریخ انتشار : 10 خرداد 1399 13:52
تعداد بازدید : 79

تفسیر جزء بیست و نهم و سی ام قران کریم

مدرسه علمیه حضرت زینب کبری سلام الله علیها تفسیر جزء بیست و نهم و سی ام قرآن را به صورت مجازی برگزار کرد

undefined

به گزارش معاونت فرهنگی مدرسه، در بیست و نهمین روز از ماه مبارک رمضان تفسیر جزء بیست و نهم و سی ام با سخنرانی استاد گرانقدر سرکار خانم جواهری در ۳خرداد به صورت مجازی برگزار شد.
خانم جواهری در تفسیر سوره مدثر آیات ۳۸ تا ۴۷ گفت: در قيامت، گفتگوهاى تلخ و شيرين، سلام يا نفرين، سؤال و توبيخ، انداختن گناه و جرم به گردن ديگران و لعنت به يكديگر بسيار است و گفتگوى مؤمنان با مؤمنان، مجرمان با مجرمان، مجرمان با مؤمنان و مؤمنان با مجرمان و نيز فرشتگان با مؤمنان و مجرمان در قرآن آمده است.
امام صادق عليه السلام است كه در آستانه شهادت فرمودند كه بستگانم را حاضر كنيد و خطاب به آنان فرمودند: مردم يا فائزند يا خائض؛ يعنى يا به فوز و فلاح و رستگارى مى رسند كه فائز هستند و يا در ياوه و باطل فرو مى روند كه خائض هستند.
پرسيدن سؤالات پى در پى از مجرمان در قيامت، نوعى عذاب روحى براى آنان است. كسى با يك بار گناه به دوزخ نمى رود اصرار و مداومت به گناه و فساد، سبب رفتن به دوزخ است و با همین روش تا مرگ به سراغشان آید.

استاد جواهری در ادامه و سوره انسان آیات ۲۳ تا ۲۵ بیان کرد: و صبر در اینجا مربوط به پیامبر است اما در واقع منظور، ما نیز هستیم کسی که می خواهد به رستگاری برسد باید صبر کند، در مقابل حکمی که پرورگار داده زیرا او ربِّ ما است و علت آن سختی هم رشد ما هستش. گناه پيشه گان و خلافكاران تلاش مى كنند كه در رهبرى مسلمانان نفوذ كنند. بنابراین اگر می خواهیم مطیع گناه نباشیم ياد خدا، انسان را صبور و مقاوم مى كند. استاد بزرگوار در ادامه و تفسیر آیات ۲۶و ۲۷ بیان داشت : از امام صادق و امام رضا عليهما السلام پرسيدند: مراد از فرمان «سَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيلًا» چيست؟ فرمودند: نماز شب. محبّت و دلبستگى به دنيا، سرچشمه گناه و كفر و از نشانه هاى گناه پيشگان است و دنيا، زودگذر و ناپايدار است. دنياگرايى و آخرت گريزى، زمينه گناه پيشگى است. قيامت، روزى بسيار سخت و سنگين است.
استاد جواهری در ادامه و از آیات ۲۸ تا پایان سوره انسان گفت: خداوند وقتی ما را خلق کرده است قطعا برای او نابود کردن ما کاری ندارد. بعد می فرمایند من قرآن را برای هدایت فرستادم برای کسی که بخواهد. بنابراین خواست انسان، نه مستقل از خواست خداوند است و نه برتر از آن. بلكه آنچه را انسان مى خواهد، اگر مورد خواست خداوند نيز قرار گيرد، محقق مى شود و مشيّت خداوند، عالمانه و حكيمانه است، نه گزافه و بر اساس مشيّت حكيمانه، كسانى كه بخواهند مشمول رحمت الهى مى شوند و كسانى از رحمت الهى دورند، كه خود راه ظلم را پيش گرفته اند و خداوند عذاب دردناکی را برای ظالمین در نظر گرفته اند.
استادجواهری در ادامه و تفسیر سوره نباء آیه ۱۷ اشاره کرد: سوره نباء دو تفسیر دارد : یکی روز قیامت و دیگری ولایت امیرالمومنین علی علیه السلام. در اینجا قيامت از جهتى «يوم الجمع» است كه همه در آن اجتماع مى كنند و از جهتى «يَوْمَ الْفَصْلِ» ناميده شده، زيرا خوبان از بدان و حق از باطل جدا و به اختلافات فيصله داده مى شود.
در قيامت مردم به گروه هاى مختلفى تقسيم مى شوند و هر گروه به شكلى ؛ سخن چين در قيافه ميمون، حرام خوار در شكل خوك، رباخوار در قالب وارونه، قاضى ظالم به صورت كور، خودپسند كر و لال، عالم بى عمل در حال جويدن زبان، همسايه آزار بى دست و پا، سعايت كننده آويخته بر آتش، هوسباز بدبو، و فخر فروشان به لباس با لباس دوزخى محشور مى شوند. بنابراین وعده خداوند در یوم الفصل است. قيامت نيز نظامى دارد و در قيامت، نظام آسمان و زمين دگرگون مى شود و ارتباط زمين و آسمان و اهل آنها، در قيامت توسعه مى يابد.
خانم جواهری در ادامه و تفسیر سوره تکویر آیات ۱۵ تا ۲۱ گفت: «خنس» جمع «خانس»، به معناى رجوع كننده است. «جوار» جمع «جارية» به معناى روان و در جريان است و «كنس» جمع «كانس» به معناى مخفى شدن است. مفسران با توجّه به آيات بعد كه در مورد به پايان رسيدن شب و دميدن صبح است، آياتِ «فَلا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ الْجَوارِ الْكُنَّسِ» را در مورد ستارگان دانسته اند كه هر شب ظاهر مى شوند و با طلوع خورشيد پنهان مى گردند، گرچه در همان حال پنهانى، در حركت اند و لذا شب بعد به جاى خود بازمى گردند. در اینجا بسیاری از علوم خداوند مشخص می شود.
«عَسْعَسَ» به معناى تاريكى رقيق است كه به فرموده حضرت على عليه السلام به هنگام پايان شب مشاهده مى شود.
«تَنَفَّسَ» به معناى نفس كشيدن صبح است. گويا روز از حبس شب آزاد شده و در هواى آزاد نفس مى كشد. سوگند خداوند به دميدن صبح و پنهان شدن ستاره و حركت كرات آسمانى در زمانى كه مردم در جاهليّت به سر مى بردند، نشانه ى توجّه اسلام به طبيعت و تفكر در آن است. قرآن از جانب کسی جز خداوند نیست و قول رسول و فرشته وحی كريم، امين، قوى و مطاع است و جبرئيل مأمورانى فرمان بردار در اختيار دارد.
خانم جواهری در ادامه و تفسیر سوره بروج آیات ۱ تا ۹ اشاره کرد : نام سوره برگرفته از آيه اول است و مراد از آن، ستارگان درخشان است كه همچون برج بلند در آسمان مى درخشند.
براى آيه «شاهِدٍ وَ مَشْهُودٍ» حدود سى مصداق گفته شده است، از جمله اين كه شاهد، خداوند و مشهود، ما سوى اللّه است، يعنى سوگند به خالق و به كلّ هستى.
الاخدود كسانى هستند كه در زمين گودالى وسيع ايجاد كردند و آتشى بزرگ در آن افروختند و سپس مؤمنان را در آتش انداخته و آنان را زنده زنده سوزاندند و خود نظاره گر بودند. و خداوند می فرماید که اعلام برائت و تنفر کنید از ستمگران. سوزاندن، سخت ترين نوع عذاب است و در ميان انواع كشتن ها، خداوند نام در آتش انداختن مؤمنان را نام برده است و نقل ظلم ها و مظلوميّت ها و ذكر مصيبت و روضه خوانى، سابقه قرآنى دارد. بنابراین پايدارى بر ايمان، تاوان دارد و منطق كافر، تهديد و انتقام است. در نزد كفّار، ايمان بزرگ ترين جرم است و جز با دست برداشتن از ايمان به چيز ديگرى راضى نمى شوند. كافران بدانند كه حامى مؤمنين خداى عزيز است كه قدرت انتقام دارد.
در ادامه آیات خداوند می فرماید که برای زنان و مردان تفاوتی نیست. تسبيحِ نام خدا، يعنى نه فقط براى ذات خداوند، شريك قائل نشويم، بلكه حتّى براى نام او نيز شريك نياوريم و نام ديگران را هم رديف نام خداوند قرار ندهيم. مراد از اين هدايت، هدايت تكوينى است كه خداوند در موجودات قرار داده است. مثلا ساختمان بدن مادر را به گونه اى هدايت كرد كه شير توليد كند و نوزاد را هدايت كرد كه به سراغ سينه مادر رفته و شير بمكد و اینهایی که ما می بینیم،حتّى يك برگ كوچك و خاشاك ناچيز هم به حال خود رها شده نيست. سبزه زارى كه در ديد ما خشك و تيره مى شود، در نظام هدايت الهى است، زيرا همان برگهاى خشكيده به ماده ديگرى تبديل مى شود كه براى قوت و قوّت زمين و درخت لازم است يا در شرايط انبوه تبديل به زغال سنگ شده و يا آثار مفيد ديگرى در خاك دارد.
استاد تفسیر در ادامه آیات ۸ تا ۱۳بیان کرد : حضرت موسى علیه السلام  براى موفقيّت در انجام تبليغ، دو چيز از خدا خواست، يكى سعه صدر و دیگری آسان شدن امر رسالت. مراد از «نُيَسِّرُكَ» آن است كه اى پيامبر! نفس شريف تو را با خلق عظيم و سعه صدر و صفا و سادگى، چنان مهيّا مى كنيم كه بتواند وظيفه رسالت را به آسانى و به بهترين طريق انجام دهد. كارى مى كنيم كه تو خود راه آسان را انتخاب كنى كه همان راه فطرت است. شرط تذّکر پند پذیری است و تنها خدا ترس ها هستند که تغییر می کنند. قران میزان است و مشخص می شود هرکدام چگونه هستند و بدبخت ترين مردم كسى است كه خشيت الهى ندارد. بنابراین در مکتب انبیا پاکان رستگار می شوند و طاغوتیان زور مندان رستگار نمی شوند. پس هرکسی که تزکیه کند رستگار خواهد شد.
در ادامه و تفسیر سوره ضحی : «ضحى» به معناى اوايل روز و هنگام چاشت است. «سجى» هم به معناى پوشاندن و هم به معناى سكون و آرامش است. «وَدَّعَكَ» از «توديع» به معناى واگذاشتن و رها كردن است و «قَلى » به معناى شدّت عداوت و بغض و خشم و قهر است. روشنى روز و تاريكى و آرامش شب دو نعمت بزرگ الهى است كه مورد سوگند خداوند قرار گرفته است.
در این سوره ۱۳ بار خداوند پیامبرش را مورد خطاب قرار داده است. با قاطعيّت، زبان بدگويان را قطع و دل پاكان را بدست آوريد. در پایان سوره در مورد دستگیری یتیمان است و دور نکردن کسانی که سوال می کنند. باید نعمت های خداوند را به زبان بیاوریم زیرا یاد نعمت انسان را یاد ولی نعمت می اندازد.
استاد جواهری در تفسیر سوره قارعه گفت: «قارعة» از «قرع» به معناى كوبيدن چيزى بر چيزى است. يكى از نام هاى قيامت، «قارعة» است، زيرا با صيحه ى كوبنده آغاز مى شود و عذاب آن كوبنده است و قيامت روز تحيّر و سرگردانى بشر است. «موازين» جمع «ميزان» به معناى وسيله سنجش است و روشن است كه اعمال انسان، امرى مادى و داراى وزن و جرم نيست كه با ترازوهاى معمولى سنجيده شود، بلكه هر دسته از اعمال انسان، معيار سنجش مخصوص به خود دارد. مبناى كيفر و پاداش، عمل است كه با ترازوى عدل سنجيده مى شود. بنابراین اگر می خواهی در قیامت سرافراز باشی باید کفه ترازوی خوبی هات سنگین باشد و اگر اینگونه باشد بهشتی می شوی و اگر نباشد تحقیر و ملامت می شود.
خانم جواهری در ادامه و تفسیر سوره نصر فرمود :اين سوره را مربوط به زمان فتح مكه در سال هشتم هجرى مى دانند كه گروهى از مردم به خاطر حقانيّت اسلام، ايمان آوردند و بعضى از ترس به اسلام تظاهر كردند، نظير ابوسفيان كه امام على عليه السلام درباره آنان فرمود: آنان در ظاهر مسلمان شدند ولى در دل كافر ماندند. نصرت خداوند، منوط به يارى مردم از دين اوست.

زمان ظهور امام زمان(عج الله تعالی فرجه الشریف) هم مانند فتح مکه در عصر پیامبر اکرم است. تا قبل از فتح مكه مردم يكى يكى مسلمان مى شدند، ولى بعد از فتح مكه، به صورت گروه گروه.

سپاس و ستايش و تسبيح خداوند، مقدمه استغفار و آمرزش طلبى است و هر كس، حتى پيامبر، هر قدر هم تسبيح و تحميد كند، در پايان آن استغفار كند.
در پایان استاد جواهری دعای پایان ماه مبارک رمضان را خواندند و طلب مغفرت کرد.




نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :