سه شنبه - 2020 مي 26 - 4 شوال 1441 - 6 خرداد 1399
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 267375
تاریخ انتشار : 29 فروردین 1399 17:6
تعداد بازدید : 47

در انتظار چه کسی هستيم؟

مدرسه علمیه حضرت زینب کبری سلام الله علیها سخنان خانم دکتر دیالمه را نشر داد

به گزارش معاونت پژوهش مدرسه، به مناسبت فرارسیدن میلاد فرخنده منجی عالم بشریت حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف، در تاریخ 20 فروردین سرکار خانم دکتر دیالمه (عضو هیئت علمی گروه معارف اسلامی) در فضای مجازی سخنانی را با عنوان "در انتظار چه کسی هستيم؟"  ایراد نمودند که به شرح ذیل می باشد:

با سلام و تبریک میلاد منجی عالم بشریت ، فیض عالم هستی ، بقیه الله الاعظم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بر شما و بر شیعیان غریب و مسلمانان مظلوم در سراسر عالم و همه آزادگان جهان . با درود بی پایان بر روح معمار کبیر انقلاب اسلامی امام خمینی (رضوان الله علیه) که در مسیر شناخت این حقیقت ، حق بزرگی بر گردن بشریت دارد و بر نائب برحقش مقام معظم رهبری (دامت افاضاته).

با آرزوی رحمت و علو درجات برای شهدای گرانقدر انقلاب و جنگ تحمیلی، شهدای مدافع حرم به ویژه شهدای دفاع از حریم فکری اهل بیت علیهم السلام در طول تاریخ تا کنون .

اگر ما منتظر عزیزی هستیم باید تمام اسباب و وسائلی که آن عزیز دوست دارد را فراهم کنیم و از تمام جیزهایی که او دوست ندارد یا او را رنج می دهد دوری کنیم. به عبارت ساده تر اگر می خواهیم به جایگاه رفیع انتظار امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) دست یابیم ؛ باید در خودمان و محیط پیرامونمان اموری را ایجاد کنیم که او بدان راغب است یا حداقل با آن مخالف نیست ما شاید نتوانیم محیطی را ایجاد کنیم که امام (علیه السلام) از آن لذت ببرد .... ولی حداقل می توانیم محیطی ایجاد کنیم که امام (علیه السلام) از آن رنج نبرد.... اگر اندیشه ها ، اخلاق و رفتار ما در تمام شئونات زندگیمان با افکار و اندیشه ها و رفتار امام (علیه السلام) فاصله دارد و این فاصله جدی است ! باید بدانیم که فاصله مان تا دستیابی به مرتبه ي رفيع انتظار نیز جدی است .! واقعیت این است که ائمه علیهم السلام دوست نداشتند که افراد چیزهایی را ادعا کنند که اهل آن نیستند و همواره درباره خودشان یا جامعه ای که در آن زندگی می کنند دچار توهم باشند. این حدیث شریف را همگی از امام مجتبی (علیه السلام) شنیده ایم که روزی یکی از یاران امام خدمت حضرت آمد و گفت : " إني من شيعتكم ، قال الإمام (علیه السلام) : إن كنت في أوامرنا و زواجرنا مطيعا فقد صدقت ، وإن كنت بخلاف ذلك فلا تزد في ذنوبک بدعواک مرتبه شريفه لست من أهلها. لاتقل انا من شيعتكم قل انا من مواليكم ومحبيكم و معادی اعدائكم ... گفت یابن رسول الله من از شیعیان شما هستم امام فرمود : اگر در آنچه ما امر کرده ایم و نهی میکنیم مطيع و فرمانبردار هستی راست گفتی واگر خلاف این را در خودت می بینی ؛ خودت را گرفتار نکن با ادعا کردن مرتبه ای که از اهالی آن نيستي !! | شاید امروز اگر برخی از ما خطاب به امام عصر (علیه السلام) بگوییم که آقا جان ما منتظر شما هستیم

همین پاسخ را بشنویم ...! واین دقیقا همان نکته ای است که من سراپا تقصیر را در چنین روزهایی به فکر فرو برده است .. همانگونه که ممکن است توهم شیعه بودن و یار امام بودن در کسی باشد که در طول تاریخ اسلام هم شواهدی برآن هست

توهم انتظار نیز مقوله ای است که باید بدان توجه کرد .

به نظر من برای سنجش واقعیت از خیال باید به این سوال پاسخ دهیم که به راستی ما منتظر چه کسی هستیم ؟ منتظر یک پادشاه ؟ منتظر یک دانشمند که مشکلات علمی را حل کند ؟ منتظر کسی که بدهی هایمان را پرداخت کند ؟ منتظر کسی که ما را از سختی های روزگار نجات دهد ؟ منتظر کسی که بیماری کرونا و مانند آن را از جهان ریشه کن کند ؟؟ و....

از خودتان در خلوتتان بپرسید منتظر چه کسی هستید ؟ اگر بخواهیم به این سوال پاسخی درخور اعتقادات اصیل اسلامی شیعی بدهیم و از خلال آن حقيقت انتظار ظهور را درک کنیم ؛ راهی جز بازگشت و تامل در سلوک ، رفتار و اندیشه های پیامبر (صلی الله علیه وآله) و اهل بیت علیهم السلام نداریم . زیرا امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) همان خواهد کرد که پیامبر کرد ، او همان را دوست دارد که رسول خدا صلوات الله عليه دوست داشت و همان که امیر المومنین (علیه السلام) بدان عشق می ورزید ، امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) از همان رنج می برد که امام مجتبی (علیه السلام) رنج می برد و از همان بیزار است که آقا امام صادق (علیه السلام) بیزار بود، این بدان جهت است که ائمه ما همگی دارای یک سیره اند در عدم وابستگی به دنيا ؛ در خیرخواهی پنهان و آشکار برای مردم ، درحرص بر هدایت افراد و در ظلم ستیزی و مقابله جدی با استکبار و استعمار ودر بسیاری از اصول مشترک دیگر که اینجا مجال طرح آن نیست بنابر این اگر بخواهیم دقیقا بدانیم منتظر چه کسی هستیم ؟ اولا باید زندگی امامان شیعه را یعنی _ آنچه دوست داشتند و برای آن جان دادند و آنچه آنان را رنج می داد . مرور کنیم تا به بیراهه نرویم و منتظر تصورات خود و احيانا چیزی باشیم که در امام نیست یا حداقل دغدغه اصلی امام نیست

ثانيا ببینیم ما چقدر با این رفتار ها نزدیکی داشته با هماهنگیم ؟ من نمی گویم تطابق چون شاید تطابق سخت باشد ولى حتى همسویی با این رفتار ها می تواند ما را برکشتی نجات امام سوار کند وناممان را در زمره منتظران حقیقی ظهور ثبت گرداند (انشا الله ). بیایید برخی از این رفتارها را با هم مرور کنیم : رسول خدا (صلی الله علیه وآله) در تمام طول رسالت خود آرام نداشت ، کوچه به کوچه شهر به شهر می گشت تا ندای توحید را به گوش قلبهای آماده برساند و متقابلا آنچه دریافت می کرد جز تکذیب و مسخره و افترا و تحریم و جنگ و شهادت برخی یاران صادق نبود ... - آقا امیر المومنین (علیه السلام) در زندگی خود حتى از حلال و حق طبیعی خود می گذشت ؛ مگر نه این بود که ۲۵ سال در بیابانها و در گرمای شدید هوا ، نخل خرما کاشت و حفر قنات کرد و هنوز از چاه بیرون نیامده و حتی یک قطره از آن ننوشیده ، قلم و کاغذ بر میداشت و آن را وقف می کرد ! وبرای همه بشریت الگوی انسانی را ارائه داد با بالاترین سطح تولید و کمترین سطح مصرف برای خود !! - امام حسین (علیه السلام) در برابر کسانی که برای قتل و نابودی او و همه خانواده و یارانش ( همه تعلقا تش ) آمده بودند بیش از آن که اشتیاق به نابودی آنان داشته باشد مشتاق به هدایت آنان بود ! سخن گفت و ... سخن گفت و ... سخن گفت و اصرار کرد و معرفی کرد و قرآن خواند در هیاهوی جنگ وخون آنهم در نهایت شفقت و خیرخواهی ....

و دراین معرکه جز جنایت وقساوت . چیزی پاسخش نبود گرچه از استقامتش نکاست !؟ مگر زهرای مرضیه (علیها السلام) در جامعه ای که جز رفاه طلبی ولذت و شهرت و شهوت چیز دیگری دغدغه شان نبود نفرمود : "صبح کردم در حالیکه از دنیای شما بیزارم و...".؟ -مگر امام صادق (علیه السلام) نفرمود : دوست داشتم تازیانه بر سر شیعیان قرار می دادم تا بروند علم بیاموزند و دین را بفهمند.

مگر امام کاظم (علیه السلام) به صفوان نفرمود : اگر لحظه ای دوست داشته باشی که ستمگری بماند تا تفعی به تو برسد ، تو ازما نیستی ؟! -امام رضا (علیه السلام) در اوج امکانات دنیایی ( در دربار مامون ملعون و ولایتعهدی تحمیلی ) در نهایت بی رغبتی تو گویی بیگانه از همه مظاهر دنيا ، با فقر او مسکینان همنشین شد وبا خدمتکاران خود بر سر یک سفره نشست و اول طعام را به آنان خورانید و بعد خود به کمترین آن اکتفا کرد ! و چشمان بیدار تاریخ ثبت کرد که چگونهاز آن آتش حب دنیا که حضرت را در آن افکندند ابراهیم وار سالم بیرون آمد .. تو خود حديث مفصل بخوان از این مجمل ... اگر من هم امروز به تاسی از رسول خدا (صلی الله علیه وآله) در پی تبیین ندای توحید و حقیقت اسلام برای اطرافیانمان از خود مایه می گزارم ؛ اگر به تأسی از مولایم علی (علیه السلام) در مسیر رونق تولید در جامعه اسلامی حرکت می کنیم اما در زندگی شخصی كمترين مصرف را دارم ؛ اگر از دنیایی که زهرای مرضیه ع بیزار است ما هم در عمل بیزارم و فاصله دارم؛اگر به تاسی از امام حسین (علیه السلام) دغدغه ی پاسخ به برخی شبهات و دفاع از دین حق ، در وجود من موج می زند ؛ اگر به تاسی از امام صادق (علیه السلام) لحظات فهم دین وکسب دانش برای من دوست داشتنی ترین لحظات است ، اگر به تاسی از امام کاظم (علیه السلام) به مفهوم واقعی استکبار ستیزم و در مبارزه جدی با دشمن جهانخوار و استعمار جهانی و صهیونیسم بین المللی ، برای خود سهمی و حرکتی قائلم؛ اگر به تاسی از امام رضا (علیه السلام) لذت شهرت و ثروت و شهوت مرا در حلقه های پنهان و پیچ در پیچ خود نمی فشارد و ارزشهایم ارزشهای دیگری است ..... و صدها اگر دیگر ...... .

من منتظر آن مولایی هستم که اضطرارش ناشی از همین ها است .... اما اگر این هماهنگی ها نیست مرا با انتظار امام معصوم چکار؟؟ شهید سلیمانی ها و عماد مغنیه ها و صیاد شیرازی ها و دیالمه ها ..... و مجاهدان بزرگی چون زاکی و زاکی ها که از همه چیز خود در راه تبیین و ترسیم حقيقت گذشتند حق دارند دم از انتظار بزنند.

بدون تردید هرکس از ما که رفتارش به اینها شبیه تر است منتظرتر است .... اگر این حقیقت را باور کردیم و در چنین شب بزرگی (شب نیمه شعبان ) به خودمان نهیب زدیم ؛ آنوقت خواهیم فهمید که فرصت غیبت کاغذ باطله ای در دستان ما نیست که از روی وقت گذرانی و هوی و هوس خط خطی کنیم تا معلم خود بیاید .!!! بلکه غیبت برزگترین برگه ی آزمون بشر است که باید با تمام قوا آن را پر از افکار و اعمالی کنیم کهوقتی اماممان آن را دید روی ما حساب باز کند .....

و صد البته که این مرتبه جز به فضل الهی و توسل به خود امام (عجل الله تعالی فرجه الشریف) حاصل نشود.

اللهم عجل لولیک الفرج و اجعلنا من أنصاره و أعوانه والذابين عنه والمستشهدين بين يديه و هب لنا رأفته ورحمته ودعائه و خيره




نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :