شنبه - 2019 دسامبر 07 - 10 ربيع الثاني 1441 - 16 آذر 1398
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 263463
تاریخ انتشار : 4 آذر 1398 10:10
تعداد بازدید : 25

برگزاری جلسه پنجم دوره جریان شناسی سیاسی در مدرسه علمیه حضرت زینب کبری سلام الله علیها

برگزاری پنجمین جلسه جریان شناسی سیاسی

به گزارش معاونت فرهنگی مدرسه،پنجمین جلسه دوره توانمند سازی "جریان شناسی سیاسی"  با سخنرانی استاد حوزه و دانشگاه سرکار خانم دکتر مصلحی در روز سه شنبه 21 آبان با حضور مدیریت محترم اساتید گرامی و طلاب عزیز برگزار شد.

استاد مصلحی به مباحث گذشته که در مورد نفاق پنهان بود اشاره ای کرد و گفت : وقتی به سیر نفاق در ایران بعد از انقلاب نگاه می کنیم که منجر به درگیری مسلحانه شده زمانی است که سازمان مجاهدین خلق در سال1360 شروع به کار کردند و منجر به درگیری در خیابان های تهران و علی الخصوص دانشگاه تهران شد .حدود 60 نفر از بچه های متدین و پاسدار توسط منافقین به شهادت رسیدند و به دلیل دست به سلاح بردنشان تسویه آنها از انقلاب راحت تر شد و سازمان منافقین بعد از آن جنایت هایشان زیر نظر امنیتی رفتند واین امر باعث ریشه کن شدن آنها شد. برای نفاق جدید این موضوع و اتفاق یک درس می باشد که نهضت آزادی بنا به رفتار وعملکرد سازمان این منافیقن عنوان کرد : منافقین یک اشتباه کلیدی کردند و آن هم دست به سلاح بردنشان است و اگر این کار نمی کرد می توانست به حیات خود ادامه دهد و به مقاصد خود برسد.نفاق جدید هم گفت برای اینکه ما بتوانیم به حیات خود ادامه دهیم لازم نیست که مشخص کنیم اعتقاد ما چیست و باید شعارمان هم اصلاحات سیاسی بشود که اوج این قضیه در سال 76 بود وتا سال 84 ادامه پیدا کرد.

نام گروه نفاق جدید سازمان مجاهدین انقلاب تعیین شد ولی در طی اتفاقاتی امام خمینی (ره) گفتند که این سازمان باید تعطیل شود ولی دراصل آنها تعطیل نکردند ونفوذ خود را در دولت داشتند تا زمان آقای خاتمی که به شدت مورد حمایت برخی رجال سیاسی بودند.

استاد در ادامه بیان کرد : وصیت نامه شهید لاجوردی مخصوص افشاگری مجاهدین انقلاب است و شهید لاجوردی جانش را بخاطر افشای این سازمان گذاشت . زمانی که شهید لاجوردی دنبال افشا بود در هیچ ارگانی سمتی نداشت و ایشان درمحل کارخود توسط دو نفر از اعضای سازمان مجاهدین خلق (منافقین) ترورشدند وبه شهادت رسیدند.

به عبارتی ایشان میخواستند این امر را ثابت کنند که به لحاظ فکری حتی تشکیلات نامرئی ارتباطی بین سازمان مجاهدین انقلاب و سازمان مجاهدین خلق وجود دارد.

استاد در پایان وصیت نامه شهید «اسدالله لاجوردی»را خواندند و گفتند ایشان در وصیت خود کاملا در مورد منافقین وضد انقلابیون اشاره کرده اند. گزیده ای از وصیت نامه:

خداوندا! عمری را (که بهترين نعمت بوده) از دست داده ام، در حالی که می توانست در راه تو و خدمت به انسان های مظلوم و مستضعف به کار گرفته شود؛ عمری که می توانست تا حدودی در جهت از بين بردن ارزش های منفی و ايجاد و احيای ارزش های الهی- انسانی مثمر ثمر افتد؛ عمری که می توانست در راه تحقق هدف های مقدس اسلام و اعتلای کلمه التوحيد و تکامل صاحبش سپری گردد؛ عمری که می توانست از کميتش بکاهد و بر کيفيتش بيفزايد و همگام با شهدای خداجوی، جويای راه وصول به تو باشد؛ عمری که با کميت نسبتا زياد، کوچکترين توشه ای بر نگرفته. لذا همين جاست که تمامی اميدش را و تمامی رجايش را، به عفو تو و به اغماض تو و بزرگواری تو و رحمت و فضل تو بسته است. خدايا! باز هم اميد و باز هم اميد به فضلت! «اللّهم اغفر لي الذنوب التي تهتک العصم.»خدايا! خوب می دانی آنچه را هم اکنون به قلم می آورم مدت های مديدی است در درونم می گذرد و بر سر چند راهه های حيرت ندانم چيست؟ چه بايد کرد؟ امور به کجا می انجامد؟ چگونه است که با نام اسلام و در ذی اسلاميت شعارهای مردم فريب خالی محتوا، رواج پيدا می کند و آن ها که مسئوليت جلوگيری از انحراف افکار را دارند ساکت می نشينند! و سهل است، بعضا تاييد هم می کنند و هزاران سؤال، که هر کدام راهی را ايجاب و خطی را ترسيم می کند، قرار گرفته ام. اما خوشبختانه چون مقلد امام عزيز هستم، راه سعادت برايم روشن است و از خدا می خواهم اگر عمری بود، توفيق عمل بدان را پيدا کنم .خدايا! با تمام وجودم به اين انقلاب عشق می ورزم و به همان مقدار که دوستدار انقلابيونم، نسبت به حاميان ضد انقلاب نفرت دارم و با همه اين ها، اين مسئله را به خوبی دريافته ام که هر کس به نفع دشمنان انقلاب و به خيال واهی و بی اساس، رضايت به اصطلاح مردم و به خيال خام و پوچ، پايگاه به اصطلاح ملّی پيدا کردن، موضع گيری کند، مصداق فرموده گران قدر معصوم (ع) است که: «من طلب رضی الناس بسخط الله، فجعل الله حامده من الناس ذامّا.»خدايا! تو شاهدی به همان اندازه- بلکه صد چندان که به امام قاطع- و سازش ناپذيرم عشق می ورزم، نسبت به سازش کاران و مدافعان عملی ضد انقلاب (اگر در لفظ و اعتقاد هم مخالف باشند) نفرت دارم. بيم آن دارم حوادث مشروطه مجددا تکرار شود و يا ايران اسلامی به سرنوشت الجزاير دچار شود. خداوندا! از تو مصرانه می خواهم دست و قدم، زبان و قلم همه کسانی را که در جهت رهانيدن ضد انقلابيون و مرتدين و محاربين از چنگال عدالت، اعمال قدرت و نفوذ کرده اند و همه کسانی که پذيرای اين ننگ شده اند (تا چند روزي به کام وهم و خيال رسند)، برای هميشه از سرنوشت اين مردم شهيد پرور و شاهد قطع فرمایی. خدايا! چون عاشق نظام بوده ام، از آن ترس داشتم که افشای چهره سازشکاران، لطمه ای ناچيز به نظام وارد آورد، به آنها توصيه می کنم که جدای از لفّاظی و بازار گرمی های صنفی، به قيامت و حسابرسی های دقيق آن روز باور پيدا کنند و مواظب باشند که ازدسته ای نباشند که قرآن درباره شان فرموده: «لم تقولون ما لا تفعلون. کبر مقتاً عند الله ان تقولوا ما لا تفعلون.»وصيتم به صاحبان قدرت و نفوذ اين است که اگر حرکتشان را دوست می دارند، به جای شعارهای مردم فريب و سياستمدارانه، توصيه هايی را که تلفنی و شفاهی در جهت استخلاص ضد انقلاب و مَلا و مترفين و حرام خواران و حرام اندوزان اعمال می دارند، با شهامت و رشادت، برای مردم بازگو کنند و از هر نوع توجيه و ماست مالی کردن های حفظ سمت و استمرار موقعيت صدارت بپرهيزند که خود فريبی و مردم فريبی بالاخره به پايان رسد و سر و کار با خير الماکرين افتد و باز توصيه ام به سردمداران اين است که به خدا توکل کنند و قاطعيت و سازش ناپذيری را از امام مردم بياموزند و شعار نه شرقی و نه غربی را که خواست و حق مردم است و علت موجده اين انقلاب بوده فراموش نکنند و مبادا که گذشت روزها و فرو افتادن، طبيعی شود و انقلاب و مهمتر از همه سختي های حرکت و فشارهای بين المللی موجب شود تعادلی را که شعار فوق ايجاب می کرده و بحمدالله تا حدودی ايجاد گرديده، به هم زنند و بدانند که قدرت مطلق از آن خداست و صرفاً تکيه بر اوست که از هر قدرتی، انسان را و جامعه را بی نياز می کند و باز اين که بدانند که اگر دچار حسابگری های سياسی جدای از توکل شوند و بر ذهنيت های شکل گرفته، رضايت خدا و مردم مسلمان را ملاک قرار ندهند، گور خود و انقلاب را کنده و براي مردم، گورستانی بی نام و نشان در پهنه تاريخ ايجاد کرده اند و يادشان باشد که علت موجده، علت مبقيه نيز هست و فراموش نکنند که سيادت و موقعيت های اجتماعی آنان، اهدايی انقلاب اسلامی است و جدای از انقلاب، فردی از چهل ميليون افراد ديگر قبل از انقلاب خواهند بود.خدايا! تو شاهدی چندين بار به عناوين مختلف، خطر منافقين انقلاب را (همانان که التقاط، به گونه منافقين خلق سراسر وجودشان را و همه ذهن و باورشان را پر کرده و همانان که رياکارانه برای رسيدن به مقصودشان، دستمال ابريشمی بسيار بزرگ- به بزرگی مجمع الاضداد- به دست گرفته اند، هم رجايی و باهنر را می کشند و هم به سوگشان می نشينند، هم با منافقين خلق، پيوند تشکيلاتی و سپس...! برقرار می کنند، هم آنان را دستگير می کنند و هم برای آزاديشان و اعطای مقام و مسئوليت بد آنان تلاش می کنند و از افشای ماهيت کثيف آنان سخت بيمناک می شوند، هم در مبارزه عليه آنان و در حقيقت برای جلب رضايت مسئولين و نجات بنيادی آنان خود را در صف منافق کشان می زنند و هم در حوزه های علميه به فقه و فقاهت روی می آورند تا مسير فقه را عوض کنند)، به مسئولين گوشزد کرده ام ولی نمی دانم چرا؟ (گرچه نسبت به بعضی، تا اندازه ای می ‍ دانم چرا!) ترتيب اثر نداده اند.به مسئولين بارها گفته ام که خطر اينان به مراتب زيادتر از خطر منافقين خلق است، چرا که علاوه بر همه شيوه های منافقانه ی منافقين، سالوسانه در صف حزب اللهيان قرار گرفته و کم کم آنان را در صفوف آخرين و سپس به صف قاعدين و بازنشستگان سوقشان داده و صفوف مقدم را غاصبانه به تصرف خود در آورده اند، به گونه ای که عملاً عقل و اراده منفصل برخی تصميم گيرندگان قرار گرفتند و در عزل و نصب ها و حفظ و ابقاءها دست به تخريب می زنند و اعمال قدرت می کنند اين ها همه پوچ است و بی اهميت! مهم و بسيار مهم اين است که هدف غایی از همه اين تلاش ها، گسترش فکر التقاطی و انحرافی سازمان ضد خداييشان است که جز انديشه های مادی گرايانه و ماترياليستی، چيز ديگری نيست و با بهره گیری از تجربيات مثبت و منفی همپالگی های چپ و منافقشان توانسته اند متاسفانه به نسبت بسيار زيادی (زيادتر از توفيق منافقان خلق در سال های 51 تا 54، تعداد کثيری از روحانيون را تحت تاثير قرار دهند و با لطايف الحيل، بر ذهن و روان آنان اثرات دلخواه شان را بگذارند تا بدان جا که بر اعمال جنايتکارانه آنان با ديده اغماض بنگرند و حتی در مواردی نظير به شهادت رساندن باهنر و رجایی، به دست روی دست ماليدن های مسامحه کارانه و مصلحت انديشيه ای پشيمانی آورنده متوسل شوند. باز مهمتر از همه اينکه با کمال تاسف، توانسته اند تعداد فراوانی از جوانان مسلمان را جذب کرده منحرف نمايند.

هان ای خانواده عزيزم! بهوش باشيد مبادا که فريب تاييد و تکريم های رياکارانه اين منافقان جدا از دين را بخوريد. چه بسا با ظاهری چاکرانه و دلسوزانه به سراغتان بيايند و خود را چنان حزب اللهی جا بزنند که مسلمان ها و ابوذرها را جرئت لحظه ای هم لباسی و همشکلی با آنان نباشد!فرزندانم! اگر گاهی بر شما سخت می گرفته ام و اين در حالي بوده که برايم امکان فراهم آوردن رفاه بيشتر بوده، از آن جهت بوده است که اعتقادی استوار به کريمه «ان مع العسر يسرا» داشته ام و اگر می توانستم شما را و خانواده را بيشتر از آنچه تحمل کرديد قانع کنم به طور قطع چنان می کردم و يقين داشتم که در تکوين شخصيت سالم و رشد يابنده شما مؤثرتر و کارسازتر بود.به هر صورت، پدرتان که از همه چيز جز انقلاب و اسلام بيشتر دوستتان می دارد، خير و صلاح شما را در رفاه نمی دانسته و نمی داند و اميد دارد در زندگی، رفاه جويی و عافيت طلبی را آگاهانه به دور اندازيد و با عزمی آهنين در کام مشکلات رويد و توقع نداشته باشيد ديگران برای حل مشکلاتتان اقدامی ولو ناچيز کنند. به جای چنين انتظاری در حل مشکلات مردم کوشا باشيد و از سختی ها نهراسيد و به گونه ای عمل کنيد که هر مصيبتی و هر مشکلی هر قدر عظيم، در پيش اراده و عزم شما سر تسليم فرود آورد و به جای اينکه بر شما چيره شود و شما را دست و پا بسته بر زمين افکند، بر امواج به ظاهر سهمگينش سوار شويد و مهارش را به دست گيريد و بدانسو هدايتش کنيد که می خواهيد و اجازه ندهيد که بر شما مسلط شود و تعادل شما را بربايد .خانواده عزيز و مهربانم! درست است آنگونه که شايسته مقام والای انسانی شما بود، به خدمتتان کمر نبستم و در اين راه، تقصيرها و قصورهای فراوان داشتم، اما درست تر آن است که بر من ببخشاييد و اجازه ندهيد که در پيشگاه خداوند در روز (تبلی السّرائر) و در انظار خلايق، شرمنده و سر افکنده پيش رويتان قرار گيرم.

والسلام عليکم و رحمت الله و برکاته»




نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :