چهارشنبه - 2018 اکتبر 17 - 7 صفر 1440 - 25 مهر 1397
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 235028
تاریخ انتشار : 12 اسفند 1396 12:10
تعداد بازدید : 640

مدرسه علمیه زهرای اطهر(س)

نشانه های حماقت (22 و 23)

نشانه های انسان نادان در کلام اهل البیت(علیهم السلام).

*بیست و دومین نشانه احمق

«نسبت به چيز‏هايى كه به او مربوط نيست كنجكاوى مى‏كند.»

عن الامام علي (علیه السلام) :«الجَهْلُ فى ثَلاثٍ: ... وَ التَّجَسُّسِ عَمَّا لايَعْنِى» (تحف العقول: 315)؛ ناداني در سه چيز است: ... كنجكاوي در اموري كه به او ربطي ندارد.

انسان موجودی کنجکاو است. به خاطر همین کنجکاوی است که دوستدار دانستن است. تفاوت انسان عاقل و احمق در اصل کنجکاوی نیست؛ بلکه در موضوع کنجکاوی است.

احمق، کنجکاو اموری است که نفعی برای او ندارد؛ شاید ضرر هم داشته باشد. او به دنبال «علم لا ینفع» است. ولی عاقل تنها در پی دانستن اموری است که در جهل به آن امور، عذری پذیرفته نیست. او می خواهد اموری را بداند که بتواند به کمک آن زمینه رشد مادی و معنوی خود را سامان دهد.

وقتی انسان تابع هوس و نفس خود شود، نفس، او را به برهوت می برد و از ملکوت دور می سازد. برهوت هر جایی است که هیچ چیزش روشن نیست. فرد در آن گم است. هدفی ندارد. و ملکوت هر جایی است که همه چیز آنجا روشن و واقعی است. توهمی در آن نیست. همه چیز ادله درست خودش را دارد. همه افکار و عواطف و رفتار در جای خودش قرار دارد.

احمق در برهوت و عاقل در ملکوت سیر می کند.

*بیست و سومین نشانه احمق:

«خنده‏‏هاى بدون دليل مى‏كند.»

عن الامام العسكري علیه السلام:«مِنَ الجَهْلِ الضِّحْكُ مِنْ غَيْرِ عَجَبٍ» (تحف العقول: 487)؛ از مصاديق ناداني، خنديدن بدون شگفت زده شدن است.

یکی از تفاوتهای انسان با حیوان خندیدن است. خندیدن وقتی اتفاق می افتد که ذهن با مسئله ای غیر عادی و عجیب برخورد می کند.  

از نظر عاقل، اموری نزد احمق عجیب است که اصلا هم عجیب نیست و لذا موجب خنده نمی باشد. قسمت گریه اش هم همینطور است. عللی که هریک از عاقل و احمق را به گریه می اندازد با هم متفاوت است.

فیلمی برای احمق موجب خنده و یا گریه است که عاقل وقتی آن فیلم را ببیند این چنین احساسی نسبت به آن ندارد و همچنین بر عکس.

عاقل به قصه ها و روضه های دروغ گریه نمی کند ولی احمق پای این ها غش می کند.

عاقل به لطیفه هایی که در آن توهین به دین و یا افرادی هست، نمی خندد ولی احمق دل ریسه می رود.

عاقل بر خلاف احمق، کم می خندد و خنده هایش کمتر صدا دارد و دوامش کم است. زود تمام می شود. چون تعجبش کمتر است. خیلی چیزها برایش عادی است.

احمق سطحی است و عاقل عمیق است. عاقل، احمق را درک می کند چون زمانی هم خودش سطحی بوده است، ولی احمق هیچ وقت نمی تواند عاقل را درک کند.


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :