دوشنبه - 2017 دسامبر 11 - 23 ربيع الاول 1439 - 20 آذر 1396
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 91681
تاریخ انتشار : 28 دی 1394 15:22
تعداد مشاهدات : 423

چرا قرآن می گوید خدا دست دارد؟

چگونه قرآن درباره خدا می گوید: ( یداه مبسوطتان)؟

قرآن، معجزه جاودانه پیامبر است و از نظر شیرینی بیان و برتری معانی، نمونه ای ندارد، و یکی از ملاکات بلاغت، به کارگیری مجاز در کلام است و بزرگان گفته اند: «کلام البلغاء مشحون بالمجاز». بنابراین، این نوع صفاتی که نمونه هایی از آن ذکر شد، از باب مجاز و تشبیه است.

مثلاً در محاورات عمومی می گویند: فلانی دست بسته یا دست باز است و هر دو کنایه از بخل و بخشش است، یا این که می گویند: دست بالای دست بسیار است، کنایه از قدرت برتر است. اگر قرآن می فرماید: ( ید الله فوق أیدیهم ) کنایه از تسلّط او بر بیعت کنندگان است.

کسانی که راه تجسیم را در پیش گرفته اند، داوری آنان درباره این الفاظ این است که باید بر معنی حقیقی حمل شوند، از این جهت برای خدا دست و پا و چشم و گوش ثابت کرده اند و او را به سان انسان می پندارند که فقط درباره ریش و شرمگاه او نمی توان سخن گفت و اثبات بقیه اعضا برای او اشکالی ندارد.

این گروه، چشم بسته به قرآن می نگرند، در حالی که قرآن می فرماید:( لیس کمثله شیء ).

 پاسخ قاطع عالم شیعی به شیخ وهابی

یکی از علمای وهابی که منکر مجاز در قرآن بود، و معتقد بود که این الفاظ را باید بر معانی ظاهری آن ها حمل کرد، و طرفداران مجاز در قرآن را اهل تأویل می شمرد با یکی از علمای شیعه روبرو شد و آنچه توانست درباره شیعه و این که آن ها قرآن را تأویل می کنند، سخن گفت: اتفاقاً آن عالم وهابی کور و نابینا بود. این عالم شیعی به او گفت: متأسفم که حضرت عالی در روز رستاخیز از رۆیت خدا و پیامبرش محرومید. آن عالم وهابی وحشت زده گفت: چرا؟ او در پاسخ گفت به گواه این آیه که( من کان فی هذه أعمی فهو فی الآخرة أعمی وأضلّ سبیلاً آن وهابی نابینا گفت: این آیه مربوط به نابینایی قلب و روح است، نه نابینایی ظاهری. آن عالم شیعی گفت: این همان تأویل است که شما منکر آن هستی. او در پاسخ جز فحش و دشنام چیزی نداشت که بگوید.

چگونه می توان مجاز و تأویل را در قرآن، منکر شد در حالی که قرآن، همه گناهان را به دست های انسان نسبت می دهد و می فرماید:( ذلک به ما قدّمت أیدیکم وأنّ الله لیس بظلاّم للعبید ).

«این کیفر به خاطر چیزی است که دست های شما پیشاپیش فرستاده اند و خدا بر بندگان ستم نمی کند».

مسلّماً همه گناهان انسان با دست او انجام نمی گیرد، بخشی با چشم و بخشی با گوش و برخی با زبان و همچنین... ولی قرآن همه را به دست نسبت داده است، چون عضو فعال در انسان، دست او است و گناه، منسوب به خود انسان است.


شبکه تخصصی قرآن تبیان

منبع: سایت استاد آیت الله جعفر سبحانی

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :