جمعه - 2018 اکتبر 19 - 9 صفر 1440 - 27 مهر 1397
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 242248
تاریخ انتشار : 8 مرداد 1397 0:0
تعداد بازدید : 78

مدرسه علمیه حضرت ولی عصر(عج)

دل نوشته خبرنگار کُرد برای 11 شهید مریوان

خبرنگار خبرگزاری دفاع پرس در کردستان در واکنش به شهادت 11 مدافع وطن در مریوان به دست گروهک تروریستی پژاک نوشت:

زیبا پر گشودند و مردم زیبا به استقبال شان رفتند، سبک بال پر کشیدند و آسوده خوابیدند، چه زیبا است این گونه به دیاری پر بکشی که بهترین های دنیا ذره ای بیش نیستند. خداوند، زیبا بهشت را برای تان آفرید؛ چرا که هم دنیا، برای تان حسرت به دل ماند و هم مردمش آرزو به دل یک دیدار دیگر شما ماندند.


قلم قاصر من در وصف شهیدانی که در شأن آنان آیه «عند ربهم یرزقون» آمده است، چه تواند گفت؟ ایثار و آزادگی ۱۱ سبزپوش کُردستانی را چطور می توان با قلم و بیان و گفت و شنود شرح داد؟


خواستم از ۱۱ شهیدی بنویسم که در روستای «دری» به دست گروهک «پژاک» به شهادت رسیدند، شهیدانی که از جنس آسمان سر به فلک و افلاک ها کشیده اند بنویسم، اما قلم بی جان از خود نوشته یا نگارشی به جای نگذاشت به فکر فرو رفتم، فهمیدم حرف دل قلم این است! که مبادا در وصف شهدا کم بگذارم یا به درستی حق کلام را ادا نکنم، بر چرخاندن قلم اصرار ورزیدم تا قلم شروع به اشک ریختن روی صفحه کاغذ کرد.


شهید «سید مرتضی آوینی» چه زیبا نوشت:

«خوشا آنان که مردانه می میرند و تو ای عزیز! خوب می دانی که تنها کسانی مردانه می میرند که مردانه زیسته باشند».


سلام بر شهیدانی که هم چون کبوتری سبک بال، خونین بال به راه ملکوت پر گشودند و سلام بر شهیدانی که جان دادند تا جان ما آزاد باشد.
صبح روز یک شنبه بود که مردم شهرستان «سنندج» به استقبال شهیدی رفتند که از جنس خودشان بود، از جنسی که عاشق انقلاب و این دیار بود، صحنه های دردناک و غمگینی دل هر انسانی را به درد می آورد، به راستی این شهیدان چرا این چنین باید به دست افرادی مزدور به دیار باقی بشتابند، چرا مزدوران انقلاب خود را داعی همه چیز تمام می دانند و این گونه اعمال ناجوانمردانه ای را مرتکب می شوند.
می گویند پسر عصای دست پدر است، اما پدر شهید «عبدی» به دنبال جایی بود تا به آن تکیه بزند که مبادا زانوانش سست شود.
می گوید: «پسرم را در راه اسلام تقدیم کرده ام تا ایران اسلامی پابرجا بماند».


نگاهی به قد و بالای پیکر پسر شهیدش می کند که در میان پارچه سفید کفن زیباتر از همیشه است.
مادر رنجور و گریان شهید «قانع کرم ویسه» با چهره بی تاب، اما صبور از تقدیم فرزندش در راه انقلاب به پیشواز پیکر فرزند شهیدش آمده بود و از بی گناه کشته شدن فرزندش اشک می ریخت.


آیا گریه و ماتم پدر و مادری که نمی توانستند از تابوت پسرشان دست بکشند را می بینند، آیا گریه فرزندانی را که قاب پدرشان را در آغوش گرفته اند آزارشان نمی دهد، کاش کمی به عمق وجودشان می نگریستند تا انتهای درد را با تمام وجود احساس کنند.
جوان کُرد سمبل اصالت و انسانیت است و تقوایش ریشه در مقاومت از اسلام ناب محمدی (ص) دارد، تفکرش بسیجی است و انقلابی و دشمنان باید بدانند قصدشان هرچه هست همه خفت است و خواری پوچ و پلید، خودشان هم خوب می دانند شیرمردان کُرد آنی و کمتر از آنی دست از دفاع از آب و خاک و ناموس نخواهند کشید.

kayhan.ir


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :