چهارشنبه - 2017 دسامبر 13 - 25 ربيع الاول 1439 - 22 آذر 1396
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 226567
تاریخ انتشار : 13 آذر 1396 12:33
تعداد مشاهدات : 31

حوزه علمیه باقرالعلوم علیه السلام

چرا زلزله؟

🔷 تلقی عمومی این است که بین “زلزله” و “گناه” ارتباطی وثیق است ؛ چنانکه هر زلزله ای معلول گناهی است. ولی نگاه ژرف اندیشانه چنین است که “زلزله” و “غفلت” با هم سر و سرّی دارند.


غفلت ، بزرگ خاندان و سلسله جنبان همه اصناف و اقسام گناهان است. طرفه اینکه گاه به گناه نیز نمی انجامد! 

غفلت ، سیاهی و سقوط است ؛ حتی در آن وقت که بر سرسره گناه سُر نمی خورد.

زلزله ، شاید همیشه معلول گناه نباشد ولی حتما همیشه غفلت زداست.

بسیارند کسانی که گذرشان به فرودگاه نمی افتد ؛ چون تاب فرازگاه هواپیما را ندارند. باور خام اینان چنین است که عزرائیل ، به آسمانیان نزدیک تر است.

اینها ، آن وقت که زیر سقف آشیانه خود می آرامند ، فرشتگان مرگ را چنان دور می دارند که آرمیدگان بر پشت بام ، ساکنان هواپیما را!

و اینجاست که خدا آرماتور خانه این آماتورها را می لرزاند. تا بفهماند زمین و آسمان ، همان قدر به مرگ نزدیک است که اتاق عمل! 

زلزله ، لرزش پوچ اندیشی هاست. هنگامه فرار به سوی حقیقت است. و ما چه ساده ایم که پس از هر زلزله به صندلی و سقف ماشین پناه می بریم. 

زلزله برای جوشش این ولوله است که پناهی جز او نداریم؛ که سقف هواپیما و ماشین را به او بر سر ما نگه می دارد؛ که چشم های شب خفته را او بیدار می کند.

قیامت نیز زلزله ها دارد ؛ چون هر زلزله ، غلغله ای است برای نمایش حقیقت.



نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :