سه شنبه - 2018 ژوئن 19 - 6 شوال 1439 - 29 خرداد 1397
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 222742
تاریخ انتشار : 24 مهر 1396 10:48
تعداد مشاهدات : 215

مدرسه علمیه زهرای اطهر(س)

راحت طلبی..آری یا خیر؟!

خلاصه سخنرانی استاد پناهیان در رابطه با خصیصه «راحت طلبی»..



* شاید اولین و مهمترین خواستۀ غریزی انسان «راحت طلبی» باشد. لذت جویی و پرداختن به انواع شهوات (شهوت مال و مقام) همه در مراتب بعدی هستند.

* راحتی اولین درخواست طبیعی انسان است. اگر کسی بتواند تکلیف خودش را- به ویژه در دوران کودکی، نوجوانی و آغاز جوانی- با راحتی و راحت طلبی مشخص کند، تکلیف او با انواع شهوات هم مشخص خواهد شد.

* اگر راحت طلبی خودت را مدیریت کنی، شهوت رانیِ تو هم مدیریت خواهد شد. کسی که اسیر شهوت می شود، قبلاً در برابر راحت طلبی، مشکلات ذهنی خودش را حل نکرده و موضع صحیحی نسبت به آن نگرفته است.

* البته راحت طلبی به سادگی قابل کنترل و مدیریت کردن نیست. بسیاری از افراد-حتی کسانی که علنی گناه می کنند- مشکل اعتقادی ندارند؛ یعنی هم به خدا معتقدند و هم به معاد. پس چرا این قدر مرتکب گناه می شوند؟ چون از عهدۀ خودشان برنمی آیند و نمی توانند راحت طلبی خود را مدیریت کنند.

* دین داری فقط به اعتقادات نیست! در برخی مدارس مذهبی، مدام اعتقادات نوجوان را تقویت می کنند اما با راحت طلبی او کاری ندارند و او را در برخورد با راحت طلبی، قدرتمند نمی کنند! می دانید نتیجه اش چقدر شوم خواهد شد؟ او تبدیل به انسان مؤمنی می شود که ایمان و دین خود را در خدمت توجیه راحت طلبی خودش قرار می دهد. چنین کسی از آدم های چاقوکش هم خطرناک تر است! از بین چنین افرادی، بدترین دشمنان دین در می آیند!

* مادر باید بداند که اولین تکلیفش، مدیریت راحت طلبیِ کودک است. گاهی اوقات مادران محترم، از سرِ مهربانی و دلسوزی، بچه ها را راحت طلب بار می آورند و بعداً دیگر نمی توانند این بچۀ راحت طلب را جمع کنند.

* معمولاً خانواده ها وقتی یک مقدار امکانات پیدا می کنند، به راحت طلبی بچه ها میدان می دهند. و بچه ای که راحت طلب بار بیاید، حتی اگر انسان مذهبی و مؤمنی هم بشود، هیچ وقت به اوج معنویت نخواهد رسید. و اگر هم درس بخواند، هیچ وقت دانشمند نخواهد شد.

* می دانید چرا زندگی ما خراب شده است؟ چون به راحت طلبی تن داده ایم و بلد نیستیم راحتی را چطور به دست بیاوریم؟ مشکل اینجاست که ما نمی توانیم راحت طلبی خودمان را مدیریت کنیم، لذا مدام ناراحت تر می شویم.

* مثلاً کسی که نگاه حرام می کند، می خواهد لذت ببرد، درحالی که اگر می خواهد بیشتر لذت ببرد، اتفاقاً نباید لذت حرام کند، در این صورت، لذت حلالش کاهش پیدا می کند، و چون سهم لذتش را کامل نبرده ، اذیت می شود. و برای رفع این ناراحتی، راه های حرام تر برای لذت بردن را دنبال می کند و باز هم بیشتر اذیت می شود. یعنی دومینویی شروع می شود که هرچه جلوتر می رود اعصابش بیشتر خُرد می شود. آیا ما در تبلیغ حجاب، ربط حجاب را با اعصاب خُردی آدم ها و آسوده تر زندگی کردن توضیح می دهیم؟!



* حالا اگر بخواهیم به راحتی برسیم؛ باید چه کار کنیم؟ از امام صادق(ع) پرسیدند: راه رسیدن به راحتی چیست؟ فرمود: در مخالفت با هوای نفس است(أَیْنَ طَرِیقُ‏ الرَّاحَةِ ؛ تحف العقول/ص370) اگر با هوای نفست مخالفت کنی، راحت تر زندگی می کنی. مخالفت هوی در مقابل مخالفت با خدا است. متابعت از هوی هم در مقابل متابعت از خدا است. آدم با یک ذره گذشتن از راحتی، کرور کرور به خدا نزدیک می شود.

* البته ما باید راحت طلبی خودمان را مدیریت کنیم، نه اینکه آن را نابود کنیم! آرامش و راحتی گمشدۀ امروز بشر است، همین بشری که راحت طلبی بدبختش کرده است! این انسان، هم راحت طلب است و هم راحتی هایش را از دست داده، چون نمی داند چطور باید به راحتی برسد.

* آیا انسان اصلاً باید به دنبال راحتی باشد یا نه؟ آیا اسلام می گوید «دنبال راحتی نباشید!» در پاسخ باید گفت: یک راحتی مذموم داریم، و یک راحتی ممدوح. راحتی ممدوح بیشتر راحتیِ روحی و فکری است. راحتی مذموم هم بیشتر-نه مطلق- راحتی جسمی و راحتی های نابجایی است که نتیجه اش بدبختی است. اسلام نه تنها با راحتی مخالفت ندارد، بلکه برای رسیدن به راحتی، راه نشان می دهد. چون اگر می خواهی رشد کنی، باید آسوده تر زندگی کنی. و چون، خیلی از سختی ها، ما را بی دین می کنند!

* اصلاً آدم باید دنبال راحتی باشد تا بهتر بتواند به بندگی خدا بپردازد. فلسفۀ راحتیِ ممدوح و خوب، همین است. در روایت هست که خدا از هرکسی خوشش نیاید، این قدر گرفتارش می کند که وقت نکند به ذکر و مناجات بپردازد: «أَمْلَأْ قَلْبَكَ شُغُلًا بِالدُّنْيَا» ( کافی؛ ج2، ص83(


حسینیه حقشناس 96/06/31



نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :