سه شنبه - 2018 ژوئن 19 - 6 شوال 1439 - 29 خرداد 1397
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 212293
تاریخ انتشار : 30 خرداد 1396 16:2
تعداد مشاهدات : 260

مدرسه علمیه انسیه الحوراء

عبور از پروانگی(وداع با ماه رحمت)

بدرود تو را ای ماه آسمانی! بدرود تو را، ای روزهای آکنده از عطر فرشته ها! بدرود تور آ، ای سحرگاهان سرشار از دعا و تماشا! بدرود تو را، از افتتاح تا انتها! بدرود تو را از عاشقانه های سحر تا عارفانه های افطار!


عبور از پروانگی

بدرود تو را ای ماه آسمانی!

بدرود تو را، ای روزهای آکنده از عطر فرشته ها!

بدرود تور آ، ای سحرگاهان سرشار از دعا و تماشا!

بدرود تو را، از افتتاح تا انتها!

بدرود تو را از عاشقانه های سحر تا عارفانه های افطار!

بدرود تو را، ای شب های تقدیر و سرنوشت!

بدرود تو را، از ذوقف جوشن صغیر تا شوق جوشن کبیر!

بدرود تو را، از قدر تا تقدیر؛ از قضا تا قدر!

بدرود تو را، از نو ر و سرور تا شور  و شعور!

بدرود تو را، از راز و نیاز تا سیر و سلوک!

بدرود تو را، از عشق و شرر تا شوق و شعف!

بدرود می گوییم تو را، ای ماه میهمانی خدا؛ در حالی که سپیده گاهان در مکتب کرمت، درس معرفت آموختیم و لبیک گویان گام در وادی شور و شعور نهادیم.

بدرود می گوییم تو را، در حالی که شب ها را با افتتاح شروع کریدم و سحرگاهان همراه با نوای زینت عبادت کنندگان دعای ابوحمزه را خواندیم.

بدرود می گوییم تو را، در حالی که غروب  به گاه افطار، به یاد مظلومیت مولا نشستیم و یتیمانه چشم به دستان مهرنوازش دوختیم.

پروردگارا! ای میزبان بنده نواز!

یک ماه، با عشقی از جنس نور حریم رمضان را طواف کردیم و در هر طواف توبه ای برای بازگشت خواندیم.

یک ماهه چونان قاصدکان، سماع کنان؛ یا صبوح و یا قدوس گویان، از فرش رها شدیم و در اوج افلاک  چرخیدیم.

یک ماه چونان درختان عاشقانه، در قنوتی عارفانه؛ با نوایی صادقانه سر سجود بر درگاه پر از لطف و مهرت فرود آوردیم.

یک ماه دعاگویان غبار زمانه را از آینه ی  دل هامان زدودیم و در چشمه ساران امید و هدایتت غرق شدیم؛ تا امال و آرزوهامان رنگ اجابت به خود گیرند.

یک ماه از آیات جاودانه ی قرآن خواندیم و در شب های قدر زیر سایه ی قرآن به قدر تمام معصیت هامان اشک ندامت ریختیم.

رحیما!

ای بی بدیل بنده نواز!

یک ماه، جسم در هوای شکفتن به سلوک نشست تا پروانه وار در پیله ی امساک به پرورش نفس بپردازد، آنگاه لیاقت اتصال به روح را داشته باشد؛ و به راستی که برای فرشته شدن و عبور از پروانگی، باید از ناسوت تن گذشت تا به ملکوت جان رسید.

آری یک ماه کوشیدیم و فریاد زنان نالیدیم، تمام غفلت هامان را در آسمان فریادرست!

... و اینک که موسم عید رسیده است ، کودک دل شادمان از دریافت هدیه ی خویش به امید آمرزش است، نشسته است تا خلعت لطف و عنایتت را بر  تن کند و خالصانه در جمع مومنان به نماز بایستد.

و این عید، عید سرافرازی در امتحانی سخت است، عاجزانه دست التجاء به سوی تو می آوریم و می گوییم :

الهی آن که هلال خوش نشین ماه شوال همچون ابروی خوش تراش فلک از دل کهکشان ها رخ می نماید و بازکایش تجل یجمال تو می شود گناهان ما را هم به نازکای همان هلال محو کن!

آمین!


 

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :