سه شنبه - 2018 اکتبر 16 - 6 صفر 1440 - 24 مهر 1397
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 203928
تاریخ انتشار : 14 اسفند 1395 10:33
تعداد بازدید : 184

مدرسه علمیه کریمه اهل بیت علیهم السلام

تبلیغ ثبت نام حوزه های علمیه خواهران

نیاز به عالمان دینی که به دین مردم خدمت کنند، نیاز اول حیاتی کشور است و ما نمی توانیم این نیاز را به هیچ طریقی به جز حضور جوانان مستعد در حوزه های علمیه تأمین کنیم. جوانانی که ابتدا حوزه های علمیه به آنها خدمت خواهند کرد و سپس آنان به خدمت و صیانت از حوزه های علمیه خواهند پرداخت.

در کدام رشتۀ علمی تحصیل کنیم؟


در انتخاب رشته علمی آینده مان ،نیاز جامعه مهم است یا استعداد ما؟ خدمت به «بُعد مادی و جسمانی» را در نظر بگیریم یا «بُعد روحی و معنوی» انسان ها را ؟

  • برای تعیین یک رشتۀ تحصیلی باید عوامل مختلفی را در نظر گرفت از استعداد شخصی تا نیاز جامعه. مثلاً باید پرسید آیا به سراغ رشته هایی برویم که به زندگی مادی انسان ها خدمت می کند یا به سراغ رشته هایی برویم که به زندگی روحی و معنوی انسان ها خدمت می کند؟ نیاز جامعه و یا علاقه و استعداد ما در کدام زمینه بیشتر است؟ پرسش های دیگری هم می شود مطرح کرد مانند اینکه: به سراغ علوم تجربی برویم، یا به سراغ علوم غیرتجربی مثل فلسفه، یا علوم وحیانی؟
  • یعنی بهتر است قبل از اینکه بخواهید در مورد صورت شغل آیندۀ خود و یا اعتبار ظاهری و اجتماعی آن تصمیمی بگیرید، ابتدا اصل رشتۀ تحصیلی یا موضوع علمی که می خواهید فرابگیرید را برای خودتان مشخص کنید. البته اشکال ندارد که انسان از همان ابتدا، یک چشم اندازی دربارۀ ابعاد اجتماعی و اعتباری شغل آیندۀ خودش داشته باشد، ولی منطقی تر این است که انسان بررسی خود را از یک مبنای مهمتر شروع کند.
  • سوال خود را به این طریق هم می توانیم مطرح کنیم: آیا می خواهیم به بُعد مادی یا جسمانی انسان خدمت کنیم، یا به بُعد روحی یا معنوی او؟ چون وقتی شغلی را انتخاب می کنید طبیعتاً به یکی از دو بعد حیات انسان بیشتر مربوط خواهد بود. لذا باید ابتدا مشخص کنید به کدام یک از این دو بُعد وجود انسان می خواهید خدمت کنید؟ یعنی باید ببینید به کدام یک از دو بعد وجود انسان، بیشتر اهمیت می دهید، و یا خدمت در کدام زمینه بیشتر مورد نیاز است؟


قصد «خدمت به دین» ارزشمندترین قصد برای تحصیل علم

  • کسی که به کسب معرفت دینی اقدام می کند و در کنار آن به هر شیوه ای با مسائل زندگی بشر در علوم تجربی آشنا می شود، و به این شکل به دین مردم خدمت می کند باید بداند نزد پروردگار عالم چقدر عزیز می شود و چقدر به او عنایت می شود. بعضی ها می گویند: ما «می خواهیم طلبه شویم، یا می خواهیم به دانشگاه امام صادق(ع) برویم برای اینکه رشد معنوی داشته باشیم و «آدم» بشویم.» در حالی که اینها می توانند هدفی بالاتر از این داشته باشند و آن خدمت به دین است، چون کسی که به دین خدمت کند، خداوند عنایات بیشتری به او خواهد داشت و اصلاً حسابِ جداگانه ای برای او بازخواهد کرد.
  • کسی که به قصد خدمت به دین و هدایت انسان ها، به سراغ کسب معارف دینی برود، می تواند تغییرات ویژه در زندگی خود و عنایات الهی به خودش را لمس کند. چون خدمت به دین، ارزشمندترین خدمت است. لذت معنوی و روحیِ این شغل، شاید در هیچ شغل دیگری پیدا نشود. رسول خدا(ص) به امیرالمؤمنین(ع) فرمودند: «به خدا سوگند، اگر خداوند کسى را به دست تو هدایت کند برایت بهتر است از آنچه آفتاب بر آن طلوع و غروب مى کند؛ وَ ایْمُ اللَّهِ لَأَنْ یَهْدِیَ اللَّهُ عَلَى یَدَیْکَ رَجُلًا خَیْرٌ لَکَ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَیْهِ الشَّمْسُ وَ غَرَبَتْ»(کافی/5/28)



نیاز به عالمان دینی که به دین مردم خدمت کنند، نیاز اول حیاتی کشور است/این نیاز بدون حضور جوانان مستعد در حوزه تأمین نمی شود

  • نیاز به عالمان دینی که به دین مردم خدمت کنند، نیاز اول حیاتی کشور است و ما نمی توانیم این نیاز را به هیچ طریقی به جز حضور جوانان مستعد در حوزه های علمیه  تأمین کنیم. جوانانی که ابتدا حوزه های علمیه به آنها خدمت خواهند کرد و سپس آنان به خدمت و صیانت از حوزه های علمیه خواهند پرداخت.
  • نکتۀ مهم و قابل توجه این است که حوزه های علمیه برای انواع استعدادها شغل های متنوع و ارزشمند ارائه می کند. یعنی وقتی عالم دینی شدی بنا بر استعداد و توانایی های خاص خودت می توانی از تحصیل در انواع شاخه های علوم دینی تا انواع خدمات از قبیل تحقیق و پژوهشگری، تبلیغ و نویسندگی، تدریس و امامت جماعت، و انواع فعالیت های فرهنگی را در جامعه انجام دهی. کسی در طلبگی نباید نگران آیندۀ شغلی خودش باشد.


طلبگی به چیزی بیش از علاقه نیاز دارد

  • البته تحصیل معارف دینی لیاقت هم می خواهد. ما برای تحصیل علوم دینی، نیاز به انسان های شایسته و شریف داریم و خداوند هم خیلی در این زمینه سختگیر است. یعنی خداوند در پذیرش افراد لایق در این زمینه خیلی سختگیر است و هر کسی را نمی پذیرد. هر چند ممکن است کسانی باشند که نفوذی باشند و یا پس از حضور در حوزه ممکن است به دلائلی لیاقت خود را از دست بدهند، ولی غالباً هر کسی راه به چنین جایگاهی پیدا نمی کند.
  • گاهی انسان خود را لایق نمی بیند ولی علاقمند است در این راه قدم بگذارد. در این صورت باید با توسل به ائمۀ هدی(ع) و تضرع در خانۀ خدا لیاقت را طلب کند و متواضعانه و متوکلانه قدم در این راه بگذارد. هرچند اساساً کسی نمی تواند به طور قاطع خود را لایق چنین جایگاهی ببیند که عُجب به دنبال خواهد آورد، ولی نباید کسی خود را به این دلیل از ورود به سلک روحانیت محروم نماید. همین که حاضر باشد ضرورت ها را بپذیرد کافی است.
  • هر شغلی نیاز به علاقه هم دارد ولی در مورد طلبگی به چیزی بیش از علاقه نیاز هست؛ و انسان باید به راه و رسالت طلبگی معتقد و عاشق باشد تا توفیقات لازم را در این زمینه کسب نماید.

معرفی اجمالی حوزه کریمه اهل بیت علیهم السلام :



نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :