پنج شنبه - 2018 ژوئن 21 - 8 شوال 1439 - 31 خرداد 1397
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 200350
تاریخ انتشار : 1 بهمن 1395 22:51
تعداد مشاهدات : 190

مدرسه علمیه الزهرا سلام الله علیها-ری

درنگستان

انسان باید با رنج و سختی که در زندگی میکشد روح و ظرفیت وجودی خود را گسترش دهد همانند دریا وجودش را بکند یعنی وسیع باشد.
روزی شاگرد یک پیر دانا از او درخواست«درسی به یاد ماندنی» کرد. پیر از شاگردش خواست کیسه نمک را نزد او بیاورد. سپس مشتی از نمک را داخل لیوان نیمه پری ریخت و از او خواست همه آن آب را بخورد. شاگرد فقط توانست یک جرعه کوچک از آب داخل لیوان را بخورد.آن هم به سختی!
استاد پرسید:«مزه اش چه طور بود؟»
شاگرد پاسخ داد:«خیلی شور و تند است، اصلاً نمیشود از آن را خورد.»
پیر دانا از شاگردش خواست یک مشت از نمک بپردازد و او را همراهی کند. رفتند تا کنار دریاچه رسیدند. استاد از او خواست تا نمک ها را داخل دریاچه بریزد. سپس یک لیوان آب از دریاچه برداشت و به شاگرد داد و از او خواست او را بنوشد. شاگرد به راحتی تمام آب داخل لیوان را سر کشید.
استاد این بار هم از او مزه آب داخل لیوان را پرسید. شاگرد پاسخ داد:«معمولی بود.»
پیر دانا گفت: «رنج ها و سختی هایی که انسان در طول زندگی با آن ها روبرو می شود، همچون مشتی نمک است و اما این روح و قدرت پذیرش انسان است که هرچه بزرگ تر و وسیع تر می شود، می تواند بار آن همه رنج و اندوه را به راحتی تحمل کند، بنابراین، سعی کن یک دریا باشی تا یک لیوان آب!»


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :