شنبه - 2017 نوامبر 18 - 29 صفر 1439 - 27 آبان 1396
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 195282
تاریخ انتشار : 10 اسفند 1387 10:1
تعداد مشاهدات : 72

تحقیق پایانی - مدرسه علمیه فاطمیه(س) پاکدشت

بررسی برخی آداب اجتماعی در اسلام

تحقيق حاضر با ارائه تعريف آداب اجتماعي به معناي «مجموعه آدابي که نحوه تعامل صحيح و سالم با ديگران را از طريق ارتباطات دروني يا جوانحي و ارتباطات بيروني يا جوارحي رهنمون مي شوند» به بررسي پيرامون برخي آداب اجتماعي در اسلام همّت گمارده.

بانک جامع تحقیقات پایانی (پایان نامه سطح دو (کارشناسی)) طلاب حوزه علمیه خواهران استان تهران

مدرسه علمیه فاطمیه(س) پاکدشت

عنوان اثر

سال دفاع

نام و نام خانوادگی طلبه

نام و نام خانوادگی استاد راهنما

نام و نام خانوادگی استاد داور

واژگان کلیدی

بررسي برخي آداب اجتماعي

در اسلام

1387

فاطمه کاشانی نژاد راد  

عذرا خلیلی   

شهربانو محلاتی

آداب اجتماعي، آداب جوانحي، آداب جوارحي، حسن ظن، صداقت، آداب گفتاري، آداب شنيداري، آداب ديداري، آداب رفتاري

چکــیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــده

تحقيق حاضر با ارائه تعريف آداب اجتماعي به معناي «مجموعه آدابي که نحوه تعامل صحيح و سالم با ديگران را از طريق ارتباطات دروني يا جوانحي و ارتباطات بيروني يا جوارحي رهنمون مي شوند» به بررسي پيرامون برخي آداب اجتماعي در اسلام همّت گمارده.

در اين راستا بنا به ضرورت و اهميت ارائه تصويري صحيح از آداب اجتماعي در اسلام و آگاهي و   توجّه دادن همگان بدين آداب جهت منع از ورود فرهنگ و آداب نادرست يا بي اساس بيگانه به صحنه اعمال و رفتار و افکار اشخاص و تشويق به رعايت آداب اسلامي در روابط اجتماعي به غور در آيات و روايات در اين باره اقدام نموده، پس از مفهوم شناسي واژگان ادب، اخلاق و اجتماع و بيان تعريفي از ترکيب آداب اجتماعي، جهت بيان اهميت آداب اجتماعي به بيان توجّه خاص اسلام به اجتماع و تأثير آداب اجتماعي در ايجاد مدينه فاضله و حفظ اجتماع انساني- اخلاقي پرداخته است.

همچنين در پي اثبات وجود آداب باطني (جوانحي) علاوه بر آداب ظاهري (جوارحي) ضمن ارائه تقسيمات گوناگون از ادب به ادب ظاهر و باطن اشاره و با اخذ ادب به معناي عامّ آن که شامل جنبه ظاهر و باطن توأماً باشد، در تقسيم ديگر ادب به فردي و اجتماعي به اخذ مقسم اجتماعي اذعان نموده تا در نهايت آداب اجتماعي را به دو قسم آداب جوانحي و جوارحي تقسيم نمايد.

در ادامه بحث جهت بررسي برخي آداب جوانحي در روابط اجتماعي پس از تعريف آداب جوانحي به «اموري که درون آدمي بايستي بدانها مؤدّب گردد و به عبارتي اخلاقيات» به دليل پرهيز از تطويل کلام و جنبه فرعي و ثانوي داشتن آداب جوانحي در مباحث آداب اجتماعي به بررسي دو مورد مهم و مبتلا به از موارد فراوان آداب جوانحي که عبارت از حسن ظن و صداقت، آثار رعايت و عواقب ترک آنها باشد پرداخته است.

«رعايت تحيّات مقرون معاشرت، خوشگويي، نفع رساني و نزاهت از ناپاکي هاي گفتاري» عناويني هستند که آداب گفتاري بدان ها پرداخته است و هر يک شامل مصاديق فراوان ديگر      مي باشند.

پس از بيان آداب گفتاري، «توجّه به سخنان گوينده، پرهيز از بي توجّهي به سخنان گوينده، شنيدن سخن نيک، پرهيز از سخنان زشت و ناروا و پرهيز از بي اجازه گوش دادن» به عنوان آداب شنيداري معرّفي گرديده اند.

«رعايت ادب ديده و التزام به ديدارهاي سفارش شده در اسلام» عمده مسائل مربوط به آداب ديداري شمرده شده اند.

و نيز در قسمت بعد به،« رفتار بر اساس رضا و قرب الهي، رعايت اصول اخلاقي و خدمتگزاري» به عنوان اصول کلي آداب رفتاري اشاره شده.

تحقيق در انتهاي سير خود پس از توجّه دادن به برخي از مهم ترين آداب اجتماعي و شناساندن آنها به همگان، بدين نتيجه منتهي گشته که در اسلام، ضمن آن که براي تمام روابط اجتماعي آدابي  پيش بيني و تدارک شده، همه آداب در جهتي تدوين و تنظيم گشته اند که بيشترين خير و سعادت را عائد فرد و جامعه نموده، از هر گونه لغو و بيهودگي به دور و براي هر زمان قابل اجرا و داراي تازگي باشند.

چنان که امروزه علوم جديد جامعه شناسي و روان شناسي اجتماعي به نتايجي دست مي يابند که قرنها پيش اسلام آنها را با زبان آيات و روايات و يا سيره عملي بزرگان دين به جامعه انساني اهدا نموده است.

همچنين با توجّه به تقسيم آداب اجتماعي به جوانحي و جوارحي نتيجه ديگري حاصل گرديده وآن، اين که: ادب اجتماعي در اسلام عبارت از «حسن خلق» يعني پاکيزگي باطن از رذايل و مذمومات است؛ تا در نتيجه آن، حسن خلق ظاهري در اعمال و رفتار اجتماعي انسان، ظهور و بروز نمايد و از اين طريق مراودات و معاشرات زيبا و سالم انساني صورت گيرد.


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :