جمعه - 2018 سپتامبر 21 - 11 محرم 1440 - 30 شهريور 1397
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 194297
تاریخ انتشار : 20 خرداد 1391 13:8
تعداد بازدید : 132

تحقيق پاياني _مدرسه علميه الزهرا(س)واوان

تحلیل و بررسی آیه ی امانت ( آیه 72 سوره احزاب )

حمد و ستایش خدایی را که انسان را آفرید و خلقت او را با نیرو و توان مندیهای بس ناشناخته عجین ساخت و ملائکه را به سجده اش فرمان داد .او را اشرف مخلوقاتش خواند و خلیفه و جانشین خویش در زمین منصوب نمود. سپس امانت خود را بر تمام هستی عرضه داشت . بر آسمان ، کوه ، زمین و انسان . همه از حمل امانت الهی ترسیدند و ابا کردند از پذیرشش و انسان یگانه موجودی بود که مردانه به میدان آمده و امانت را بر دوش کشید : إنّا عَرَضناَ الأمانَةَ عَلَی السَّمواتِ وَ الأرضِ وَ الجِبالِ فَأبینَ أن یَحمِلنَها وَ أشفَقنَ مِنها وَ حَمَلَها الإنسانُ إنَّهُ کانَ ظَلوماً جَهولاً » ما امانت را در آسمانها و زمین و کوهها عرضه داشتیم، پس آنها از حمل آن سر باز زدند و از آن هراسیدند ، اما انسان آن را بر دوش کشید . او بسیار ظالم و جاهل بود . در این آیه به اجمال به امانتی از سوی خداوند عزوجل اشاره شده است .امانت خدا چه بود که بر هستی عرضه شد و ترسی که بر آسمان و کوه و زمین افتاد از چه بود ؟ این ها سئوالاتی است که آیه به دنبال خود در اذهان شنوندگان و خوانندگان به وجود می آورد .آیه مذکور یکی از آیات عرفانی و از غرر آیات الهی است که به آیه « امانت » مشهور است .

بانک جامع تحقیقات پایانی (پایان نامه سطح دو (کارشناسی)) طلاب حوزه علمیه خواهران استان تهران

مدرسه علمیه الزهرا(س)واوان

عنوان اثر

سال دفاع

نام و نام خانوادگی طلبه

نام و نام خانوادگی استاد راهنما

نام و نام خانوادگی استاد داور

واژگان کلیدی

 

تحلیل و بررسی آیه ی امانت ( آیه 72 سوره احزاب )

 

 1391

هاجر قاسم زاده

 

سركارخانم طاهره سادات نعیمی

 

 

 

امانت ، امانتدار ، امانت داری ، امانت فروشی ، امان نامه

 

چکــیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــده

     خداوند در آیه 72 سوره احزاب به امانتی اشاره کرده است که بر آسمانها و زمینه عرضه نموده است و در ادامه آیه آن هنگام که انسان امانت را پذیرفت و حمل آن را بر دوش کشید ، تعبیر « إنَّهُ کانَ ظلوماً جَهولا » برای انسان ذکر شده است. آنچه در این آیه مورد نظر است شخص آن امانت نبوده که چه چیز به امانت داده شده ، بلکه مورد نظر آیه نفس امانت است. برای این امانت مصادیق گوناگونی ذکر شده : از جمله : توحید ، نماز ، ولایت ، جان و هستی ، روح انسانی و دهها تعابیر دیگر. نکته ای که در این آیه بکار رفته ، اتفاقی است که در جمله ی « لیعذب الله » به کار رفته ؛ چون اول آیه خداوند متکلم حساب شده و فرموده : ما امانت را عرضه کردیم و در این جمله خود را غایب حساب کرده و فرموده تا آنکه خدا عذاب کند ؛ این التفات برای این است که دلالت کند بر اینکه عواقب امور به سوی خدای سبحان است . « و یتوب الله عَلَی المومِنینَ وَ المومنات وَ کانَ اللهُ غَفوراً رَحیماً » و خداوند توبه ی مردان و زنان با ایمان را می پذیرد و خدا هماره آمرزنده و مهربان است . این جمله عطف است بر جمله « لیعذب» در نتیجه معنایش این است که عاقبت این حمل ، علاوه بر عذاب منافقین و منافقات ، این شد که خدا بر مومنین و مومنان توبه کند و توبه ی خدا رجوع و بازگشت او به بندگان خود به رحمت است .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :