شنبه - 2017 نوامبر 18 - 29 صفر 1439 - 27 آبان 1396
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 190608
تاریخ انتشار : 13 مرداد 1393 12:16
تعداد مشاهدات : 79

تحقیق پایانی- مدرسه علمیه امام حسن مجتبی (ع)

بررسی ادله فقهی ممنوعیت و مشروعیت تلقیح مصنوعی

تلقیح مصنوعی موضوعی است که در علوم فقهی ،تفسیری ، اجتماعی و....

 

عنوان اثر

سال دفاع

نام و نام خانوادگی طلبه

نام و نام خانوادگی استاد راهنما

نام و نام خانوادگی استاد داور

واژگان کلیدی

بررسی ادله فقهی ممنوعیت و مشروعیت تلقیح مصنوعی

 

1393

زهرا خدابنده لو

 

فاطمه خدابنده لو

محمد روحی

تلقیح ، مصنوعی ، ادله ، اسلام، ممنوعیت ، مشروعیت

چکــیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــده


تلقیح مصنوعی موضوعی است که در علوم فقهی ،تفسیری ، اجتماعی و.... قابل بررسی است که در این نوشتار با رویکرد فقهی به آن پرداخته می شود .این تحقیق با هدف بنیادی به صورت توصیفی تحلیلی و گردآوری اطلاعات اسناد و مدارکی می باشد که به شیوۀ متنی و کتاب خانه ای جمع آوری شده است .

تلقیح مصنوعی عبارت است از آبستن کردن زن با ریختن منی مرد در رحم او با آلات پزشکی، بدون عمل مقاربت و نزدیکی .از آن جایی که ناباروری یک مسئلۀ فراگیر است و بسیاری از خانواده ها را رنج می دهد ، علم پزشکی در صدد حل این این مشکل برآمده و راه حل هایی را ارائه کرده که یکی از آن ها تلقیح مصنوعی است ولی با توجه به این که در دین مبین اسلام برای ازدواج و بارداری چارچوب هایی قرار داده شده و باروری از طریق غیر شوهر نا مشروع  و حرام است ، ضرورت پرداختن به این مسأله پر رنگ تر می شود . عدّه ای از فقها به صورت مطلق حکم به حرمت داده  و عده ای هم به صورت مشروط  که فقط تلقیح با بیگانه را حرام می دانند . از آن چه گذشت می توان چنین نتیجه گرفت که اکثر دلایل و مستنداتی که در مقام اثبات ممنوعیت تزریق اسپرم بیگانه  در رحم زن و تلقیح مصنوعی زن ارائه گردید، برای اثبات آشکار و قطعی مدّعی کافی به نظر نمی رسد ولی در مجموع با توجه به دلایل مزبور و مفاد آیات و روایات می توان گفت بدون تردید عمل تلقیح مصنوعی زن با اسپرم بیگانه ، جایز نیست.به هر حال ، هیچ فقیهی ، حتی اگر به دلیل وسند قطعی و یقین آور بر ممنوعیت تلقیح مصنوعی دست نیافته باشد ،به نظر نمی رسد جرأت کرده و به مجاز بودن این کار فتوا دهد . بنابراین راهی به جز احتیاط پیش روی نمی ماند که احتیاط راه نجات و رستگاری است و خداوند به حقایق احکام خود آگاه تر است .

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :