پنج شنبه - 2017 نوامبر 23 - 5 ربيع الاول 1439 - 2 آذر 1396
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 181779
تاریخ انتشار : 19 اردیبهشت 1395 9:0
تعداد مشاهدات : 131

مشکلات رفتاری کودکان 6تا 12 ساله برای آگاهی والدین

گاهی اتفاق می افتد که کودکان مشکلات انضباطی پیدا می کنند ، حتی اگر والدینی آگاه به مسائل روانشناسی داشته باشند.این کودکان به نظر می رسد که گاهی ترجیح می دهند آنچه را خودشان دوست دارند انجام دهند و از فرمان پدر و مادرشان سرپیچی کنند .آنها در مرحله ای از رشد به سر می برند که حد واسط طفولیت و بلوغ است ، سالهایی که به نام" نوجوانی" است . والدین می توانند با راهنمایی هایی که پیشنهاد شده رابطه ی بهتری با نوجوان خود برقرار کنند .

 مشکلات رفتاری کودکان 6تا 12 ساله برای آگاهی والدین

 

گاهی اتفاق می افتد که کودکان مشکلات انضباطی پیدا می کنند ، حتی اگر والدینی آگاه به مسائل روانشناسی داشته باشند.این کودکان به نظر می رسد که گاهی ترجیح می دهند آنچه را خودشان دوست دارند انجام دهند و از فرمان پدر و مادرشان سرپیچی کنند .آنها در مرحله ای از رشد به سر می برند که حد واسط طفولیت و بلوغ است ، سالهایی که به نام" نوجوانی" است . والدین می توانند با راهنمایی هایی که پیشنهاد شده رابطه ی بهتری با نوجوان خود برقرار کنند .

نظر ما این است که به والدین نشان دهیم چگونه با مشکلات انظباطی کودکان خود در کمکال خونسردی و بطور موثر ، بدون اینکه کودک را تحت فشار قرار دهند ، روبرو گردند .

6 تا 12سالگی می تواند سالهای سازنده یا مخرب برای شخصیت و آینده ی کودک باشد دو این والدین هستند که می توانند به والدینشان کمک کنند تا در او یک روح مثبت و والایی تزریق شده استعدادها و خلاقیت های او را توسعه دهند .

                    برای برقراری انضباط شیوه های زیر را پیشنهاد می کنیم :

*به کودک خود برچسپ نزنید : اولین نکته این است که برای اصلاح رفتار کودک بایستی به کار او اشاره شود ، نه به شخصیت او. مثلا اگر او را "تنبل " خطاب کنیم رفتار او تغییر نخواهد کرد .به طور کلی برچسپ زدن به کودک نتیجه ی تخریبی دارد ، یعنی دنیای درونی کودک را ویران می کند و موجب تضعیف اعتماد به نفس وی می شود .والدین باید به فرزند خود نشان دهند که او را از صمیم قلب دوست دارند ، حتی اگر رفتار خاصی از اورا نمی پسندند .

*از فرزندان خود انتظارات نامحدود ونامعقول نداشته باشید :گاهی اختلالات رفتاری کودکان به خاطر مشکلات عصبی آنهاست بطوری که بیشتر اوقات عصبانی ، تندخو و بی اعتنا به مسائل خود هستند .دلیل آن انتظارات نامحدود و نامعقولی است که والدین از فرزندئانشان دارند . انتظاراتی که در حد توان کودکان نیست و آنها را درمانده و مایوس می کند .

*علت تغییر رفتار کودک خود را ریشه یابی کنید :اگر شما فرزندی دارید که در مرحله ای از رشد ( معمولا بین 6تا 12 سالگی )دچار تغییر و دگرگونی شده ،ناراحتی و علت تغییر رفتار او را ریشه یابی کنید .شاید دلایلی مانند وارد آمدن فشار روحی از طرف خانواده ، گروه همسال یا ترس از شکست موجب این تغییر رفتار شده باشد .

*قبل از آنکه کودک خود را سرزنش کنید ، رفتار صحیح را به او بیاموزید :.پیش از آنکه در مورد رفتار فرزند خود نتیجه گیری کرده ، نگران شوید و یا او را محکوم و سرزنش نمایید، در صدد برآید که راه و رفتار درست را به او بیاموزید .در مقابل رفتار ناشایست کودکتان فورا عکس العمل نشان ندهید ، بلکه لحظه ای درنگ کنید و با توجه به دانسته هایتان در مورد پرورش کودک و عمل سرزده از فرزندتان ، بهترین برخورد را انجام دهید . با معلم کودک و با کسانی که ساعاتی از روز را با او می گذرانند بع گفت و گو بنشینید و ببینید که آیا کودکتان رفتار مورد نظر را در حضور آنها نیز انجام می دهد ؟

به طور کلی "باید " و "نبایدهایی " که به کار می رود شایسته است به صورتی بیان گردد که به شخصیت کودک اهانت نشود ، بلکه کار یا رفتتار او مورد ارزیابی قزار گیرد . به عنوان مثال گفنت جمله ی چه اطاق شلوغ و در هم برهمی ! اهانتی به کودک محسوب نمی شود بلکه این جمله در مورد کاری که باید انجام گیرد ، پیام می دهد . اما اگر بگوییم : "چه بچه ی نامرتب و شلخته ای"!شخصیت کودک را در هم ریخته ، به او برچسب نامناسبی می زنیم که یک باور منفی را در ذهن وی بایگانی می کند .

*مشخص کنید که چه رفتاری را از کودک انتظار دارید :خواسته ی خود را به صورت گنگ و نامفهوم بیان نکنید . مثلا منظور ما از گفتن : "اطاقت را مرتب کن "،کاملا واضح ومشخص است و کودک می فهمد چه باید بکند . در صورتیکه " مرتب باش " نامفهوم است .در این میان شخصیت کودک مورد خطاب قرار گرفته است ، نه انجام کار .

*به کودک خود بگویید که چه کاری می خواهید انجام دهد و به او بیاموزید که چگونه آن کار را انجام دهد : وقتی از فرزندتان می خواهید اطاقش را مرتب کند ، طریقه ی انجام این کار را نیز برایش بازگو کنید : لطفا تختت را مرتب کن . لباسهای کثیف را داخل حمام و لباسهای تمیز را در کمد بگذار ، اسباب بازیها را روی قفسه و کتابها را در جای خود قرار بده . در این صورت کودک می داند از کجا و چطور شروع کند .

*کودک را برای رسیدن به هدفش یاری کنید :به جای اینکه کودک را تشویق کنید از کار او قدر دانی نمایید . این کار اعتماد به نفس را در او تقویت می کند . مثلا به جای گفتن :" چه بچه ی مرتب و زرنگی "! بگویید امروز صبح تختت را خوب مرتب کرده بودی ،اگر لباسهای وسط اتاق هم در جای خود قرار گیرد ، اتاقت زیباتر به نظر می رسد . با این بیان صادقانه ، کودک به خاطر انجام کاری تشویق می شود و برای به پایان رساندن کار راهنمایی می شود .

* از مبارزه ی قدرتی با کودکتان اجتناب کنید : کودکان در سنین دبستان به اموری برخورد می کنند که انجام آن خارج از توان آنهاست تشخیص درک این امر سبب احساس عجز و ناتوانی و احساس خشم نسبت به خود ونسبت به کسانی می شود که بر کودکان تسلط دارند . در چنین شرایطی کودکان سعی می کنند قدر ت همانند والدینشان داشته باشند . از این رو در صدد نباشید که قدرت خود را به اثبات برسانید ، بلکه فرصتهایی برای عرض اندام و تصمیم گیری به کودک خویش بدهید .

*همواره پشتیبان فرزند خود باشید :نیازی نیست که پدر و مادر در تمام لحظات همراه کودک خود باشند . برخورداری از پشتیبانی ، تشویق و عشق بدون قید و شرط والدین در محیطی گرم و با حدودی مشخص از نیازهای اساسی کودکان است .حمایت روحی بیشتر از حمایت جسمی برای کودک اهمیت دارد . کودکان 6 تا 12 ساله دوست ارند والدین قدرتمندی  داشته باشند و توسط آنان راهنمایی شوند . این احساس که پدر و مادر بدون د رنظر گرفتن برخی رفتارهای احتمالا نادرست فرزندشان ، او را صمیمانه دوست دارند ، به کودک کمک خواهد کرد فردی با محبت ، مسئول وب ا قدرت فکری قوی بار بیاید .

*الگوی رفتاری فرزندان خود باشید :والدین باید در نظر داشته باشند که در خط اول حرکت می کنند و باید الگوی صحیح رفتاری برای فرزندانشان باشند . آنها خود مصرف کنندگان سیگار و مواد مخدر و . . . نباشند .

*فلسفه بافی نکنید :معمولا هنگامی که کودکان کار نادرستی را انجام می دهند ، از صحیح نبودن کار خود آگاهی دارند .از این رو سخن گفتن در مورد آن باعث می شود که مسئله دوباره نوو زنده شود. پس بهتر است در باره کارهایی صحبت کنید که دوست دارید کودک شما انجام دهد مثلا به جای یاد آوری این نکته که او نباید با برادر کوچکش دعوا کند ، از او بخواهید که با برادش مهربان باشد وباهم کنار بیایند .

*در کنار کودکتان احساس رضایت کنید :اگر برای تربیت انضباطی فرزندتان بیش از حد حساس و سختگیر باشید ، احساس می منید که هیچگاه مسئولیت خود را به طور کامل انجام نداده اید و شادکام نخواهید بود . از این رو تلاش کنید با گرمی ،محبت ، درک احساسات و خواسته های کودک و با عشق و علاقه محیط دوستانه ای ایجاد کرده ، الگو و نمونه شایسته ای برای فرزندتان باشید و برای شناختن دنیایی که در پیش رو دارد او را یاری کنید .

عباس عادل زاده بردخون استان بوشهر

آدرس اینترنتی : http ://khabar35.blogfa.com

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :